Sunday, 18 October 2026

Oei ik groei...

 Vrijdag, 16 Oktober 

Oei...ik groei..

Misschien ben ik niet de enige vrouw op/in de wereld, maar ik ben dol op leuke/mooie kleren en ben ook trots op mijn voorraad.

Paars is zo'n beetje/boel de hoofdkleur. 

Als ik terugkijk dan ben ik sinds jaren niet veranderd in maat en vind dat normaal.

Maar oh, wee....ik groei. Moet ik nu alles weg doen? Dat wordt huilen met de kraan open!

Ik weet dat ik ietwat veranderd ben in mijn leefpatroon en...het bevalt me heel goed. Maar al dat moois wegmieteren? 

Laat ik het even grof zeggen, weg mieteren. Zo voelt het. 

In het vervolg minderen met de chips...1 zakje per dag is echt niet nodig ouwe taart die ik ben. 

Eens had ik zout tekort, werd het me aanvolen. Ik had daar niks op tegen, maar...kleding opruimen?

Daar ben ik slecht in. Weet iemand een oplossing?

Please meld het me..ik zal je dankbaar zijn. 

Groetjes eFVe 

Bananen

 Donderdag, 15 Oktober 2026

Vandaag leek me een geschikte dag mijn mensjes in het tehuis weer op te zoeken. 

Oh jee, ware het niet dat ik me herinner, liefst niet op Maandag, dan is er handwerken, en op Donderdag een gezamenlijk spel. 

Dikke suffert die ik ben, het is Donderdag...BINGO-dag toch?

Lies is dan zo wie zo niet te bereiken, maar voor Elly hoef ik alleen wat af te geven. 

Zei ik....wat?...ik gaf haar 5 of 6 Stories met puzzels en andere informatie. Ik kon het proberen. 

Lekker in het zonnetje zit madam temidden een groep gezellige mensen.

Ik kon er misschien bij gaan zitten ware het niet, dat mijn verslaving aan bananen me nu dwong om naar de supermarkt te gaan.

Elly leek het best naar haar zin te hebben, ik zeg "doei" en stapte op. 

Er werd wat gelachen, maar ik was onbereikbaar met maar 1 doel voor ogen. De rest mag je raden. 

Rustig lopend, af en toe sjokkend, vervolgde ik mijn weg zonder omkijken. 

Nog wel even wat meer gekocht dan bananen en dik tevreden type ik nu dit verhaaltje in. 

Eigenlijk speciaal voor mijn vriendin in Leeuwarden. Ze heeft verdriet en dan zou mijn verhaaltje kunnen helpen? 

Lieve meid, ik doe het graag. Weet dat ik veel om jou en Bouke geef, maar hier stopt het even voor mij. 

Beentjes in de lucht en tevreden terugkijkend op deze dag..stopt het hier. 

KnuFroukje

By the way...de banaan is al verorberd en de rest? Iedere dag 1...ik heb gezegd.  

Friday, 16 October 2026

Afscheid...

13 Oktober 2026

Mijn nicht en vriend verlaten mijn huis. Even ter verduidelijking. 

Ooit mocht ik van Martin en Syl de Mercedes lenen, een opvouwbare scootmobiel, van Martin zijn moeder. 

Had eerst veel bezwaren maar er achteraf fijne tijden mee beleefd. 

Ging naar de Lidl in Kloosterveste en ook langs de voetbalvelden met grote hoogten en laagten en beleefde gouden tijden. 

Soms was het te koud en de houding was slecht voor mijn rug en armen. 

Eerst ging ik eens in de week, later groeide het uit tot twee keer. Het weer moest goed zijn. 

Slechts eenmaal ging ik in 1week drie keer, maar het lukte me steeds minder goed en bouwde een soort angst op en had hem de laatste weken niet meer aangeraakt. 

Daardoor werd de moed om weer te gaan sterk verminderd. 

Heel toevallig kreeg ik vanmorgen een appje dat mijn nicht en vriend me wilden bezoeken. 

Daar was ik heeeeeeel blij mee, maar....ik vertelde gelijk dat de Mercedes bijna niet meer gebruikt was en als ze wilden, ze hem mee mochten nemen. 

Ik heb er gouden tijden op beleefd. Dankjewel schatten...

Maar waarom ik nu moet janken? Ik zou het niet weten....dit bedacht ik toch zelf?

Ik durf het Ronald en Sonja amper te vertellen. 

Please, blijf me bezoeken, ik houd erg veel van jullie en ben heel blij geweest met de mogelijkheid de Mercedes te berijden. 

Geloof me...het spijt me zo...

eFVe  

Monday, 12 October 2026

Loopje Kringloop

13 October 2026

Aftgelopen Vrijdag was weer een geweldige dag...

Mijn familie, kinderen van mijn zus en als extra, onze Richt, waren al lekker op tijd tenhuize v.d Meulen en de vrouw des Huize, ik dus, was er ook al helemaal klaar voor. 

De snoeptafel was al gedekt en zo koos elkeen iets van zijn gading...

En dan is er koffie, koffie met boterkoekje, door hen zelf gekozen. Voor mijn neef G.J. had ik al een klusje. 

Mijn elektra fotolijstje was al dagen geleden uitgevallen en ik moet toegeven, ik ben er aan verslaafd. 

Wat een verdriet. Maar...in een poep en een scheet had mijn volle neef het hersteld en zat ik met tranen in mijn ogen van blijdschap mijn neef te roemen. 

Zij, mijn familie, zijn me zo lief en ook deze dag werd voor mij weer een gouden dag. 

Het weer werkte niet mee, maar ons rondje kringloop verliep weer als van ouds. Eerst een lunch en een rondje winkel en daarna ons traject volbracht. 

Alleen een foto van ons als dames, stilzwijgend genieten van ons hapje, ee pp en daarna vooruit met de geit nog een aantal winkels doorlopen. 

Wij kochten allen waar we dus blij mee waren en als sluitstuk van de dag nog koffie hier met hapjes. Bijna vergeten trouwens. 

Met veel rumoer verlieten ze mijn huisje om zich later te melden...ze waren weer thuis. 

Het was voor mij weer een beleving, zoals ik het alleen met hen beleef en tevreden hing ik in mijn stoel, nog nagenietend van deze dolle vrijdag. 

Dankjewel schatten. 

Het ouwe mens.  

Saturday, 10 October 2026

Onderbrekingen...

7 October 2026

Vandaag...ik hoef niks maar het mooie weer lokte...

De rollator is in deze mijn beste vriend en weigert me NOOIT. 

Heerlijk, even door de Wibra en daarna was de Jumbo de klos. Of ik - nergens hulp te vinden en ik kon dus weer eens niet de glutenvrije hoek  vinden. 

Hevig zoekend, niemand van het personeel aanwezig en dan duurt zoeken ook lang. 

Tegelijkertijd kom ik nog iemand tegen, zoekend, naar ik meen, limonade.  Hee, die ken ik, mijn buurvrouw/vriendin van tig jaren geleden. 

Zo fijn haar weer eens te ontmoeten. Over haar gaat deze blog.

Even geduld, mijn plicht roept. Ik beloof, ik kom er op terug. 

Mijn zoon komt zo nog even, maar daarna ga ik los...

Ik ben zo opgewonden, heb met mijn onrustige buurvrouw zoveel beleefd. We gingen ook vaak samen om boodschappen. Voor ons met z'n vieren en zij toen nog met z'n drieen. 

Dat weet ik niet zeker meer. Wel weet ik, dat we voor de reklames gingen. 

Ik meen bij Jan de Boer of Fred v.d. Werf..of wat nog leuker was, naar beiden. 

(Dit wordt een blog met onderbrekingen, niet goed? Geld terug...)

Volgens mij reed ze in een Citroen, Diana? Waar dan ook in, we waren nog maar net op pad, ging de achterklep open, met als gevolg alle boodschappen namen de vlucht naar buiten. 

Dan ben ik geen goeie hulp, dan kan ik niet stoppen met lachen, gieren, brullen...

Zo snel mogelijk alles er weer in gemieterd en heeeeeeeel rustig naar huis. Dat was maar 1 voorval, zo waren er vele. 

Maar voor mij stopt het hier. Ik weet zeker dat we allebei dit voorval nooit en te nimmer zullen vergeten en ook dat we gingen miniceren met boodschappen halen. 

Dat was nog eens een geweldige leuke tijd. 

Dankjewel dat ik je vandaag weer tegen kwam en ik dit mocht opschrijven. 

Vergeten zal ik haar nooit...

KnuFroukje 

 

Monday, 5 October 2026

Ver van hier...

4 October 2026

Ver van hier....

Even een korte inleiding...ver van hier woont mijn vriend van jaren en over hem en zijn bakgewoonten gaat het. 

Hij bakt voor zijn familie heerlijke cakes, om jaloers op te zijn!

De kleintjes, zijn achterkleinkinderen smulllen ervan. Maar ook ik zou heel graag, ook al was het maar 1 plakje, willen proeven. 

Ook koekjes worden er gebakken, maar ik ga voor de cake...

Hier dus een paar afbeeldingen van het handwerk van mijn verre bakvriend. 

Dit is trouwens een hobby, zoals hij alleen een bakhobby kan volbrengen. Logisch dat ik jaloers ben?

Ook deze mooie zondagmorgen mocht ik gluren bij de verweg buren. 

Stel je voor, ik in Nederland. Mijn (verre) vriend in Australie...

Fantastisch toch, maar wat nog meer bijzonder is, mijn verre vriend wordt deze maand 98 jaar...

Blijf bakken verre vriend, voor mij voel je heel dichtbij...

Nog even een naberichtje...deze zelfde vriend is van afkomst een pure Fries en kwam bij ons thuis al van mijn 7de over de vloer als vriend van mijn broer. 

Het duurde niet lang of wij adopteerden hem, bij wijze van spreken, tot huis vriend.  

En dat was hij dubble en dwars waard. 

Mijn moeder was als een 2de moeder voor hem en tot haar hemelsvaart is hij met haar blijven corresponderen. 

Daarna nam ik het over als jongste van ons gezin. 

Dit alles moet ik even kwijt, hij is en blijft bijzonder voor mij en zijn bakkunst is er eentje van! 

KnuFroukje  





 

Wednesday, 30 September 2026

Onderbrekingen...

30 September 2026

Mijn wandelingetje, maar dan met onderbrekingen.

Goed weer, vol moed begin ik. Eens een ander blokje om. 

Over het bruggetje richting Smilde. Maar voor de tunnel zag ik een bekend weggetje. Al zolang niet bewandeld. Ooit met mijn naaste buurvrouw. 

Daar waren we ondeugend, maar dat blijft onder ons. 

Zo langs een benzinestation. Maar eerst de politie torenflat. Heel lang geleden werkte daar een bekende. Wel een foto gemaakt. 

Het werd een lastige, maar ook een leuke wandeling. Steeds een binnenkomend berichtje. 

En Froukje zou Froukje niet zijn..kijken dus. Mijn tochtje kwam zodoende helemaal op de foto. 

Na de politietoren kwam de zendmast in volle lengte met een prachtige, dreigende lucht erachter. 

En maar weer verder. Eigenlijk niks bijzonders meer.

Terug naar de vaart en er omheen over het bruggetje. 

Maar alvorens dat bruggetje een foto.

De bedoeling was een inkijk in mijn buurt, maar alleen voor mij is mijn huisje zichtbaar - herkenning dus. 

Maar weer door, zo op het bruggetje nog een foto van die prachtige vaart en maar weer verder. 

Vooruit met de geit...

Ze weer tevreden thuis gekomen, ontdek ik, ik ben niet alleen geappt.

Mijn bankje achter staat op een foto. 

Daar was de achtervolging dus begonnen. Via foto's dus. Ik hoop geslaagd. 

Een korte wandeling met veel oponthoud, maar met een tevreden gevoel. 

Een hele lieve vriendin had dus die foto gemaakt van mijn tuinbank. 

Wel een GROOT woord voor mijn mooi bankje. 

Wat ik nu nog wil melden...ik ben thuis en...wil even de beentjes omhoog. 

Dank voor jullie aandacht. 

eFVe