Hete dag....

28 Juni 2026

Zo begon deze dag...Snoep voor de kindertjes van mijn zus met extra onze Richtje. 

Ik heb het een superdag gevonden en na hier koffie gedronken te hebben, gingen we op pad. 

Het werd een hete dag. Wat zeg ik, die warme dag was er al. Deze keer niet 6 adressen, belangrijk minder. 

Ik kom even op niet meer dan 3, maar ik kan eentje vergeten zijn. Bij de hippe Kringloop aten we soep en een uitsmijter. 

Bijna iedereen had andere soep, het was heerlijk. In totaal kocht ik 2 bloesjes en 1 driekwart broek. Wat de anderen kochten, ik heb het niet mee gekregen. 

Er werd enorm op me gepast, zelfs mijn mond werd geveegd, om te gillen toch?!

Dit wordt dan ook geen lange blog, het is warm, heet, heter, dus sloten we af met een ijsje ter ere van Gerda's verjaardag. 

In dank aangenomen en veroberd....

Lieve jeugd, heb ik jullie wel bedankt? 

Zo niet, bij deze dan...! 

eFVe 

Gelukt....

28 Juni 2026

Huisarrest...26 Juni, 2026...

Het is warm, heet, hot, hotter than hot...

Vandaag dan maar een overdenking tikken over gisteren. 

Mijn Mercedes was aan de lading en staat uitdagend te wachten tot hij mag. En laat ik nu eens melden hij mag niet alleen...hij MOET.

Met sneller tikkend hart haal ik mijn Mercedes uit de garage. Alles mee? Inclusief de groene kaart? Ja!

Wat een heerlijk gevoel, een fris windje in mijn nek, het gas erop en...gaan met die Mercedes. 

Afslaan naar links? Oei...bijna een aanrijding, maar ...geluk moet je hebben en die hadden we, hij en ik. 

We lachen naar elkaar en vervolgen onze weg. De hitte valt mee, een prettig windje vergezelt me richting de Lidl. Het voelde als een laaaaaaaaaaange rit...

Iedereen kijkt, lacht, maar rijdt me voorbij. Hoe traag dan ook, ik haal de Lidl en word in de winkel vol respect behandeld. 

Haal mijn boodschapjes, leg ze met moeite op de toonbank en reken af. Iedereen is aardig en vriendelijk, ik dus ook.

Soms word er gelachen, omdat ik een foute opmerking plaats, maar daardoor is de stilte doorbroken. 

De Mercedes is net iets te laag en worstel ik me omhoog om met de pinpas te betalen. Weer is het even stil, tot ik uitroep, GELUKT!

Ik mag weer op pad. Buiten weer een stuk warmer, maar ik red het... De Mercedes is inmiddels mijn beste vriend en zet ik het gas open en tuf over het asfalt als geen ander. 

Herstel, dit is een grove leugen, hij is zo traag als dikke stront en zo komen we samen weer thuis. Mijn buurman bereid gevonden voor een foto van mij en mijn geliefde Mercedes en dit verhaal is compleet. 

En hoe was het? GROOT, GROTER, GROOOOOOOOOTST...Mijn Mercedes weer veilig in de garage gezet en gezegd: Tot de volgende keer, dankjewel...

Zijn meesteres....Froukje  

 

Verwarming...

25 Juni 2026

23 Juni...Vandaag de monteur van Fa. Suurmeyer op bezoek gehad. 

Op bezoek???

De man had veel te doen. Onze verwarming was al jaren niet meer in onderhoud. Wie krijgt de schuld? Ikzelf dan maar. 

Anne, mijn man, was al jaren niet in staat om dingen te beslissen, maar ik had niet de lef hem er op aan te vallen. 

Anne bleek buiten zijn astma, ziek te zijn. Voor ons en velen was niet echt bekend wat Anne overkwam en ik deed alleen mijn best hem in zijn waarde te laten. 

Zodoende vergat ik de verwarming. Zolang hij deed wat er verwacht werd....

Inmiddels ben ik al jaren alleen en langzaamaan komen de echt nodige dingen weer boven. Zo kwam ik via onze zoon by Fa. Suurmeyer terecht en vandaag kwam de monteur hier. Mooi op tijd en zit ik weer op rozen. 

Mag mijn zorgen vergeten. De verwarming is in goede handen en deze koude kikker weer zeker in warmte en kou. 

We dronken samen snel een kopje koffie en zwaaide ik de monteur net uit. Een geweldig nette, aardige, kundige man. 

Ik slaak een diepe zucht, kan hier dus blijven wonen en zal dat zeker doen. Dit huis wenst geen andere bewoner. Het ademt Anne. Alles wat hij hier heeft gemaakt en vermaakt? 

Niet na te vertellen. 

Raad eens wat? Ik neem er nog een kopje koffie op en laat het hierbij. Dankjewel Ronald en uiteindelijk Frans, dit alles tussen ons. 

eFVe 

Warme dag...

22 June 2026

Een warme dag...

Toch zijn Erica en ik samen op de duofiets gaan rijden...Ons doel?

Langs het golfterrein. Was heel goed te doen, zacht windje, schaduw van de bomen. 

Langs de waterplas nog een foto gemaakt, maar verwacht er niet te veel van. We zijn de fiets niet afgeweest. 

Gelukkig later nog een plek gevonden met bloeiende waterlelies. Hopelijk wat beter gelukt. Ik kijk even...

De foto's zijn minder mooi geworden, ik zal ze later toevoegen. Gelukkig een fris windje, we kozen een te warme dag. 

Nog een behoorlijke fietstocht gemaakt, genoten van de vogel geluiden en dan die kikkers bij de vijvers....heerlijk om naar te luisteren. 

Dat was het ongeveer...Erica is de fiets wegbrengen en daarna naar huis is de bedoeling. 

Dit was afgelopen donderdag middag vanaf 3 uur tot ongeveer 5 uur. 

Dankjewel Erica. We fietsten nog door Kloosterveen en Baggelhuize en uiteindelijk achter hotel De Valk naar mijn huis. 

Even water gedronken, oranje cakeje erbij vanwege voetballen en zo komt deze dag weer bijna aan zijn eind. 

De buurman komt thuis, even een praate en nu stop ik!

eFVe 

 

Tripje Leeuwarden...

16 June 2026

Tripje naar Leeuwarden...

Na jaren elkaar lijfelijk niet gezien te hebben, eindelijk een kans gekregen...

Erica, mijn steun en toeverlaat bood het ritje aan. Ik voelde me in de wolken.

Eindelijk mijn vrienden Iepie en Bouke weer te ontmoeten. 

Eindelijk was het dan zover. Erica was om precies 10 uur ter plekke en we vertrokken meteen.

Na een rit van ruim een uur reden we Leeuwarden binnen. 

Al snel torende de flat met vele verdiepingen op voor onze ogen, spierwit ook nog. Mijn hart was danig van slag. 

Eindelijk dan toch de mogelijkheid hen in onze armen te sluiten. De 14de verdieping werd ons vermeld en...daar gingen we dan. 

Hun deur was open en daar kwam Iepie al aangerend. Knuffels over en weer. Voor Erica was dit alles nieuw, ik vond haar geweldig. 

Bouke zat aan de tafel en wat ik niet doorhad, hij maakte een video!

Wat hebben we genoten. Onze monden stonden niet stil... Het meeste kontakt had ik met Bouke, hij had ons veel te vertellen. 

Maar aan alles komt een eind en zo ook aan deze prachtige ontmoeting en dat allemaal mogelijk gemaakt door mijn begeleidster Erica. Meid, je ben goud waard. 

Ik vul deze blog verder nog met foto's en geniet nog na. Nog wel wat bijzondere adresjes bezocht, waar Erica en ik speciale herinneringen aan hadden om daarna weer richting Assen te gaan. 

Het afscheid voelde voor Iepie en mij als onze laatste, of zou er ooit nog een kans bestaan dat we elkaar weer mogen knuffelen?

Iepie, lieve schat, het was me een waar genoegen, weet, dat ik veel om jullie geef. Het was lachen en zelfs emotie, maar bovenal...het was geweldig. 

Nog even een extra vermelding...Erica en ik zijn verwend met lekkere hapjes en dan nog die verrukkelijke soep. 

Heerlijk Iepie..Dank je wel, dikke tuut daarvoor!

eFVe