Saturday, 29 August 2026

KONINGIN Froukje

29 Augustus 2026 

Uiteindelijk zittend in mijn bed nog even de dag doornemen. Het was een gouden dag, veel, heel veel appjes, ook telefoontjes, video's en VISITE!

Een top dag...

Ik begon al moe, maar bloeide op door mijn dochter en haar vriend, ze hebben me omarmd vol liefde. 

Ik was nog zo wild in mijn hoofd, maar gaande weg namen zij het over en Sonja nam helemaal de leiding, daar was ze goed in...was en is. 

Mijn FAMILIE met hoofdletters waren er al op tijd en met veel humor werd mijn verjaardag gevierd. 

Mijn enige en echte kleindochter Anouk bracht eigen gebakken appeltaart en Sonja had een kersen nog wat gegeven. Ik had zelf nog wat eetbaars gekocht en samen met mijn liefsten vierden we mijn 89ste levensjaar. 

Het is met geen vinger te appen hoe deze dag voor mij voelde. Samen met mijn soep, soepballen en bruine en witte bollen hielden we het op de been. 

De kinderen van mijn beide zussen vormden een totaal geheel. Niet iedereen kon er zijn natuurlijk, maar in gedachten zaten ze allemaal rondom mij. 

Mijn broer zijn dochter en man vanuit hun vakantieland, maar ook de buitenlandse families zochten kontakt. Over heel de wereld kwamen de felicitaties binnen. 

Amerika, Australie en via zijn zus kwam zelfs neef Albert nog aan bod. Het kontakt met hem voelt verder weg dan het moet zijn. We hebben geen app samen en email het ik min of meer uit beeld. 

Jammer, hij appt niet, ik mail niet...Het wordt me wat teveel...ouderdom? Laten we het zomaar noemen. Door hem heb ik mijn blogs leren schrijven, wat voor mij als een succes beschouwt mag worden. 

Al met al, ik had een gouden dag. 

Zoonlief kwam met Jo en Des nog mijn verjaardag afsluiten en als een soort hoofdprijs namen zij mij mee naar hun huis om daar te mogen eten.

Ik kende het gerecht, de naam ben ik kwijt, maar zoals meestal eet ik er iets teveel van en moet mijn houding herzien en me uitrekken en kaarsrecht verder de dag doorkomen. 

Het was een Zondags maal, heerlijk...ik zou even wat van me afschrijven, maar het is bijna een boek geworden. 

Nog iets bijzonders, buiten alle attenties was er nog een prachtige kaart voor Koningin Froukje, compleet met KROON en bloemen en woorden van de kleindochter van mijn zus Dicky, prachtig!

Ik was zo van plan geen namen te noemen, het is me mislukt. Ineens een dikke regenbui en ik ben weer op aarde. 

Nog even een bedankje voor alle visite, appjes, telefoontjes...nogmaals, het was een topdag. 

Ooit was ik van plan met 88 jaar mezelf om te draaien en zoiets als...zeg maar dag met je handje, het is genoeg...maar het is me niet gelukt. 

Mijn verre vriend is bepakt en bezakt onderweg naar de 100 jaren te gaan, hij komt dit jaar tot het omgekeerde van mij en ik probeer aan zijn zijde mee te liften. 

Zal ik het hier bij laten? Ik overdenk nog even de vele telefoontjes, vooruit uit het buitenland en misschien kan ik inmiddels na deze grote woordenvloed mezelf in slaap sussen. 

Dag allemaal, het was een topdag, dank jullie wel...I LOVE YOU ALL. 

Ik lees het niet over, dus met fouten en al gooi ik deze app de wereld in. 

Ik voel me RIJK...

KNUFroukje 

 

Monday, 3 August 2026

Fietsmaatjes...

3 Augustus 2026

Eergisteren....Mijn fietsmaatje en ik gingen er een dagje tussenuit op de Duofiets. 

Mooi weer, blij humeur, alles zat mee. 

De bedoeling was te lunchen in een prachtig restaurant, gelegen aan het water de Drentse Aa. 

Ik meen ergens bij een plaatsje met 'Molen' in de naam....Hier alvast een foto in de buurt van onze wens. 

Prachtige natuur met veel ooievaren, ook weer een foto. Eentje met nest op een paal. 

Wat een rijkdom, wat wij allemaal mochten zien en beleven.

Wel over te kleine fietspaden, zodat we vaak geschrokken de berm in moesten om pasanten te laten paseren. 


Maar allemaal vrolijke mensen. Een vrije, mooie, zonnige dag met temperaturen eindelijk onder de 30 graden....

Zo kwamen we uiteindelijk bij ons gewenste, geweldig restaurantje aan, eerst over een leuk bruggetje. 

De lunch was goed, voor mij teveel, maar ontzettend lekker. Mooi uitzicht. Ik was er opgewonden van. 

Ooit, 100 jaar geleden, met mijn man hier iets gedronken en mijn wens was altijd er nog eens terug te mogen/kunnen komen. 

Die dag is het geschied. 

Ook weet ik weer de naam van het dorpje niet ver bij de molen vandaan - Oudemolen...hoe kon ik het vergeten. 

Enfin, de tijd ging door, snel een foto van de lunch, plasje plegen en op naar huis.


Weliswaar over de witte brug, foto aanwezig. 

Nog een leuk ritje voor de boeg en dik tevreden arriveerden we weer in Assen, onze beginplaats. Vele stops gemaakt onderweg. 

Gezellige mensen gegroet en groeten terug ontvangen en als 2 tieners, blij van geest, maar moe als paarden, sloten we de rit blij af en beloofden we elkaar....TOT DE VOLGENDE KEER..

Eerst onze rust pakken, weer een nieuwe rit bedenken en dan gaan met die banaan, sorry de Duofiets. 

Fietsmaatje duizendmaal dank, zonder jou was ik er nooit weer gekomen. 

KnuFroukje 

 

Saturday, 1 August 2026

Naailes...

1 August 2026

Ik kreeg er mijn eerste naailes...Mijn toen nog aanstaande schoonzus was handwerkjuf van beroep en ik logeerde bij haar en haar familie. 

Er was ook een grote tuin achter het huis. Ik zag mijn ogen uit, ik was toen 13 jaar. 

Er groeiden allerlei groentes en fruit. We mochten ook plukken. Voor mij leek het een Walhalla. 

Kruisbessen, rode bessen, daar lagen mijn behoeften. We mochten naar hartelust plukken en eten!

Heeeeeerlijk... Maar overal waar 'te' voorstaat is niet goed, dus teveel van alles snoepen gaf enorme buikpijn met races naar het toilet. 

Mijn schoonzus zelf was een stuk voorzichtiger en kende de klappen van de zweep.  Maar aan alles kwam een einde en ook aan de races. 

Het werd een geweldige week. Ik mocht voor het eerst van mijn leven een blouse/bloes maken van een iets wat zijdeachtigvoelende stof in ecru kleur. 

Mijn schoonzus vertelde wat ik moest doen en ik met al mijn enthousiasme deed alles en zelfs goed. 

Zij deed het naaiwerk op de machine en ik de echte handwerkjes. 

De dagen vlogen voorbij, we hadden amper tijd voor iets anders en zelfs de knoopsgaten heb ik mogen maken, nadat zij de eerste voor deed. 

Wat een luxe, ik voelde me een princes. Dat huis zal ik ooit nooit vergeten en heb er nu een foto van. Ik denk zelfs dat het mijn eerste logeerpartij was. 

En wat voor eentje. Goutum heette de plaats. 

Vlakbij een grote brug over een rivier en zo gingen we weer naar ons kleine huisje terug.

 Maar deze logeerpartij zal ik nooit vergeten. 

Mijn aanstaande schoonzus werd mijn echte schoonzus en nog vertel ik dat dit mijn eerste naailes was. Ik wist wat ik wilde worden. 

Helaas, het volgende jaar kreeg ik een baan aangeboden op kantoor, wat mijn beide ouders geweldig vonden en ik alleen in de avonduren mijn hobby van handwerken kon doorzetten. 

Maar dan wel tot in einde der jaren. Dankjewel Minke, voor die eerste lessen. Daar ben ik altijd dankbaar voor gebleven. 

eFVe