Leuke ontmoeting...

1 Juli 2026 

Eindelijk een koelere nacht en besluit ik boodschappen te gaan doen. 

Maar voor ik op pad ging, kwam Carla van de Slinge aangerend. Ze had duidelijk haast. 

Ik ren, nou....ren...haar tegemoet en begreep dat ze niet alleen was. De duofiets met daarop een prachtige dame met bruine ogen.

Ik stelde me voor en hoorde haar naam, Farunka, ik denk ook werkzaam bij de Slinge. 

Carla, pas terug van vakantie, uitgerust en wel, Farunka en ik, Froukje genaamd, we waren alle drie in een blije stemming en wat ik nog vergeet te melden, de blauwe duofiets straalde. 

Er was weing tijd voor echte verhalen en moesten we al afscheid nemen met een vluchtige afspraak het snel eens over te doen en dat hoop ik echt. 

Ik heb hen nagezien tot ze de hoek omgingen en al zwaaiend verdwenen ze uit mijn beeld. 

Ik zuchte eens diep en ging binnen nog even zitten nadenken over deze snelle ontmoeting. 

Leuk! Dat vooral....

Daarna verdween ik richting supermarkt, nog nadenkend over deze uitzonderlijke leuke ontmoeting. 

Verder verliep deze middag vrij normaal, maar wel zo bijzonder dat ik er vandaag dit verhaal over MOEST schrijven.  

Tot gauw dames...

KnuFroukje  

Hete dag....

28 Juni 2026

Zo begon deze dag...Snoep voor de kindertjes van mijn zus met extra onze Richtje. 

Ik heb het een superdag gevonden en na hier koffie gedronken te hebben, gingen we op pad. 

Het werd een hete dag. Wat zeg ik, die warme dag was er al. Deze keer niet 6 adressen, belangrijk minder. 

Ik kom even op niet meer dan 3, maar ik kan eentje vergeten zijn. Bij de hippe Kringloop aten we soep en een uitsmijter. 

Bijna iedereen had andere soep, het was heerlijk. In totaal kocht ik 2 bloesjes en 1 driekwart broek. Wat de anderen kochten, ik heb het niet mee gekregen. 

Er werd enorm op me gepast, zelfs mijn mond werd geveegd, om te gillen toch?!

Dit wordt dan ook geen lange blog, het is warm, heet, heter, dus sloten we af met een ijsje ter ere van Gerda's verjaardag. 

In dank aangenomen en veroberd....

Lieve jeugd, heb ik jullie wel bedankt? 

Zo niet, bij deze dan...! 

eFVe 

Gelukt....

28 Juni 2026

Huisarrest...26 Juni, 2026...

Het is warm, heet, hot, hotter than hot...

Vandaag dan maar een overdenking tikken over gisteren. 

Mijn Mercedes was aan de lading en staat uitdagend te wachten tot hij mag. En laat ik nu eens melden hij mag niet alleen...hij MOET.

Met sneller tikkend hart haal ik mijn Mercedes uit de garage. Alles mee? Inclusief de groene kaart? Ja!

Wat een heerlijk gevoel, een fris windje in mijn nek, het gas erop en...gaan met die Mercedes. 

Afslaan naar links? Oei...bijna een aanrijding, maar ...geluk moet je hebben en die hadden we, hij en ik. 

We lachen naar elkaar en vervolgen onze weg. De hitte valt mee, een prettig windje vergezelt me richting de Lidl. Het voelde als een laaaaaaaaaaange rit...

Iedereen kijkt, lacht, maar rijdt me voorbij. Hoe traag dan ook, ik haal de Lidl en word in de winkel vol respect behandeld. 

Haal mijn boodschapjes, leg ze met moeite op de toonbank en reken af. Iedereen is aardig en vriendelijk, ik dus ook.

Soms word er gelachen, omdat ik een foute opmerking plaats, maar daardoor is de stilte doorbroken. 

De Mercedes is net iets te laag en worstel ik me omhoog om met de pinpas te betalen. Weer is het even stil, tot ik uitroep, GELUKT!

Ik mag weer op pad. Buiten weer een stuk warmer, maar ik red het... De Mercedes is inmiddels mijn beste vriend en zet ik het gas open en tuf over het asfalt als geen ander. 

Herstel, dit is een grove leugen, hij is zo traag als dikke stront en zo komen we samen weer thuis. Mijn buurman bereid gevonden voor een foto van mij en mijn geliefde Mercedes en dit verhaal is compleet. 

En hoe was het? GROOT, GROTER, GROOOOOOOOOTST...Mijn Mercedes weer veilig in de garage gezet en gezegd: Tot de volgende keer, dankjewel...

Zijn meesteres....Froukje  

 

Verwarming...

25 Juni 2026

23 Juni...Vandaag de monteur van Fa. Suurmeyer op bezoek gehad. 

Op bezoek???

De man had veel te doen. Onze verwarming was al jaren niet meer in onderhoud. Wie krijgt de schuld? Ikzelf dan maar. 

Anne, mijn man, was al jaren niet in staat om dingen te beslissen, maar ik had niet de lef hem er op aan te vallen. 

Anne bleek buiten zijn astma, ziek te zijn. Voor ons en velen was niet echt bekend wat Anne overkwam en ik deed alleen mijn best hem in zijn waarde te laten. 

Zodoende vergat ik de verwarming. Zolang hij deed wat er verwacht werd....

Inmiddels ben ik al jaren alleen en langzaamaan komen de echt nodige dingen weer boven. Zo kwam ik via onze zoon by Fa. Suurmeyer terecht en vandaag kwam de monteur hier. Mooi op tijd en zit ik weer op rozen. 

Mag mijn zorgen vergeten. De verwarming is in goede handen en deze koude kikker weer zeker in warmte en kou. 

We dronken samen snel een kopje koffie en zwaaide ik de monteur net uit. Een geweldig nette, aardige, kundige man. 

Ik slaak een diepe zucht, kan hier dus blijven wonen en zal dat zeker doen. Dit huis wenst geen andere bewoner. Het ademt Anne. Alles wat hij hier heeft gemaakt en vermaakt? 

Niet na te vertellen. 

Raad eens wat? Ik neem er nog een kopje koffie op en laat het hierbij. Dankjewel Ronald en uiteindelijk Frans, dit alles tussen ons. 

eFVe 

Warme dag...

22 June 2026

Een warme dag...

Toch zijn Erica en ik samen op de duofiets gaan rijden...Ons doel?

Langs het golfterrein. Was heel goed te doen, zacht windje, schaduw van de bomen. 

Langs de waterplas nog een foto gemaakt, maar verwacht er niet te veel van. We zijn de fiets niet afgeweest. 

Gelukkig later nog een plek gevonden met bloeiende waterlelies. Hopelijk wat beter gelukt. Ik kijk even...

De foto's zijn minder mooi geworden, ik zal ze later toevoegen. Gelukkig een fris windje, we kozen een te warme dag. 

Nog een behoorlijke fietstocht gemaakt, genoten van de vogel geluiden en dan die kikkers bij de vijvers....heerlijk om naar te luisteren. 

Dat was het ongeveer...Erica is de fiets wegbrengen en daarna naar huis is de bedoeling. 

Dit was afgelopen donderdag middag vanaf 3 uur tot ongeveer 5 uur. 

Dankjewel Erica. We fietsten nog door Kloosterveen en Baggelhuize en uiteindelijk achter hotel De Valk naar mijn huis. 

Even water gedronken, oranje cakeje erbij vanwege voetballen en zo komt deze dag weer bijna aan zijn eind. 

De buurman komt thuis, even een praate en nu stop ik!

eFVe 

 

Tripje Leeuwarden...

16 June 2026

Tripje naar Leeuwarden...

Na jaren elkaar lijfelijk niet gezien te hebben, eindelijk een kans gekregen...

Erica, mijn steun en toeverlaat bood het ritje aan. Ik voelde me in de wolken.

Eindelijk mijn vrienden Iepie en Bouke weer te ontmoeten. 

Eindelijk was het dan zover. Erica was om precies 10 uur ter plekke en we vertrokken meteen.

Na een rit van ruim een uur reden we Leeuwarden binnen. 

Al snel torende de flat met vele verdiepingen op voor onze ogen, spierwit ook nog. Mijn hart was danig van slag. 

Eindelijk dan toch de mogelijkheid hen in onze armen te sluiten. De 14de verdieping werd ons vermeld en...daar gingen we dan. 

Hun deur was open en daar kwam Iepie al aangerend. Knuffels over en weer. Voor Erica was dit alles nieuw, ik vond haar geweldig. 

Bouke zat aan de tafel en wat ik niet doorhad, hij maakte een video!

Wat hebben we genoten. Onze monden stonden niet stil... Het meeste kontakt had ik met Bouke, hij had ons veel te vertellen. 

Maar aan alles komt een eind en zo ook aan deze prachtige ontmoeting en dat allemaal mogelijk gemaakt door mijn begeleidster Erica. Meid, je ben goud waard. 

Ik vul deze blog verder nog met foto's en geniet nog na. Nog wel wat bijzondere adresjes bezocht, waar Erica en ik speciale herinneringen aan hadden om daarna weer richting Assen te gaan. 

Het afscheid voelde voor Iepie en mij als onze laatste, of zou er ooit nog een kans bestaan dat we elkaar weer mogen knuffelen?

Iepie, lieve schat, het was me een waar genoegen, weet, dat ik veel om jullie geef. Het was lachen en zelfs emotie, maar bovenal...het was geweldig. 

Nog even een extra vermelding...Erica en ik zijn verwend met lekkere hapjes en dan nog die verrukkelijke soep. 

Heerlijk Iepie..Dank je wel, dikke tuut daarvoor!

eFVe 

Rode roos...

30 May 2026

Dinsdag j.l: Soms heb je plichten en zo ook nu... 

Een plasje laten controleren. Ik denk, een ieder is dat wel eens overkomen?!

Ook nog een ander onderzoekje, maar in tijd scheelde dat nog wel wat. Iets van half 9 tot half 11.

Door de enorme hitte ben ik dus bij de artsenpraktijk gebleven. Heb heel wat mensen mogen begroeten en het wonderlijke was wel dat iedereen als naaste een lege stoel had...

De tijd ging snel, when you have fun!

Maar...na een poos kwam een lange, slanke jongeman plots naast me zitten. En wat zeg ik? 

"Durf je wel?" Daar was een uitleg voor nodig en ik vertel hem, dat ik al meer dan een uur aanwezig was en iedereen die binnen kwam een lege stoel naast zich verkoos.

Hij vertelde, dat ie daar geen last van had en zo volgde er een heel leuk gesprek. Hij had een eigen bedrijf gehad in tatoes.

Waarschijnlijk fout geschreven door mij, maar ik ga verder. Hij was een poosje geleden gestopt, maar was weer zoekende naar een nieuwe plek. 

Hijzelf toonde aardig wat kunstwerken en ik zou Froukje niet zijn dat niet te benoemen. 

Ik zeg "Je bent er goed in zie ik, al zal ik het zelf niet willen hebben..."

Ik wijs op een prachtige rode roos en uit mijn bewondering. 

Zo teuten we nog even verder en vertelde hij mij dat ie in Uffelte waarschijnlijk zijn nieuwe plek had gevonden. Maar...toen werd ie opgeroepen en verdween uit zicht. 

Daarna heb ik mijn wachttijd verder alleen moeten uitzitten, maar wel met andere wachtenden aan het woord latend. 

Ik was weer duidelijk door mijn taalgebruik opgevallen door mijn Friese accent en werd er weer heerlijk gepraat. 

Tegenover mij dus Friezen. De wachttijd vloog voorbij en wat bijzondere gesprekken kan losmaken...

Ik werd opgehaald en werd vriendelijk begeleid met groeten van hier tot ginder. Alle stemmen los. 

Was me toch weer gelukt en gezelligheid kent geen tijd! 

eFVe 

 

Pinksteren 2026

Pinksteren 2026

Zondag....'s Middags 1 uur had ik hier thuis een afspraak. 

Vriend R kwam met zijn geweldige Bolide...open dak om...mij op een rit te trakteren. 

Een keer was dat al eens eerder gebeurd en dat was me uitzinnig goed bevallen, dus mijn verwachtingen waren hoog gespannen!

We overlegden wat precies de bedoeling was en maakten een plan. Het werd een heeeeeeeel groot plan. 

Door heel Drenthe, dak open, ramen open, heeeeerlijk...

Ik had geen idee waar we precies langs reden, hoorde de vogels fluiten en langs wel honderd kleine weggetjes met veeeeeel bochten, reden we door ons prachtig mooie Drenthe. 

Ergens in Borger namen we een vertering, R een kleintje en ik (zei de gek) een enorme. R een kartonnen bakje ijs en ik een enorme SORBET....

Jaren niet gehad. Zalig!

Af en toe (best vaak) reed R heerlijk hard/snel en voelde het voor mij alsof ik uit mijn stoel werd opgetild. 

GEWELDIG, dat is nog eens genieten...

Maar wat ook abnormaal goed voelde...onder viaducts doorrijden. De Bolide verraste me dan met zo'n heeeerlijk geluid, daar werd ik ontroerd van. 

Ja, ik weet het, ik ben niet normaal. Het zij zo, vooral als R onder de viaducts doorreed, en we passeerden er best wel een paar, bracht het geluid met tot tranen in mijn ogen.....ZALIG.

Dit was de tweede keer dat R me op een rit trakteerde. Ik zal er nog vaak aan terug denken. 

Uiteindelijk aten we een hapje bij de 'De Rietschans' en ik zou zeggen, luxer kan niet met zicht op het Paterwoldse meer. 

Moe en voldaan bracht R mij weer naar huis en beleefde ik de Pinkster Zondag supermooi. 

Om nooit te vergeten...

eFVe 

De Mercedes...

25 May 2026

Zaterdag, het mag in de krant...29 graden en deze Froukje ging met de Mercedes boodschappen halen. 

SPANNEND! 

Gelukt, jeeeeeh, met kloppend hart tot het winkelcentrum de Lidl in Kloosterveen; boodschapjes gekocht en met een blij gevoel de terugreis ondernomen. 

GEWELDIG!

Wel met kloppend hart, maar normaal kloppend hart. Zou het niet meer geklopt hebben, had ik er niet over kunnen schrijven...

Dames en Heren, jongens en meisjes, het was weer SUPER!

Waarom ik er zo tegenop zie? Angst voor de onwetendheid hoe ver de accu me kan brengen. 

Opgeladen, dus ruim heen en terug. 

GEWELDIG!

Dit doe ik snel weer, zeker weten!

ZO BLIJ, niet uit te leggen hoe blij... Geloof me maar. 

Nog een foto erbij en hij kan verstuurd...

BEDANKT SyMa 

Moedersdag....

13 May 2026

Moederdag 2026...

Het zou mijn laatste kunnen zijn en dat is goed. 88 jaar, weet je 't nog?

Mijn vriend, hij is een stuk ouder, 97 jaar. Hij probeert de 100 te halen. Ik hoop voor hem dat hij het haalt. 

Voor hem probeer ik er in mee te gaan, maar mocht het niet lukken, treur dan niet. 

Met wie ik vanmiddag mee mag rijden? Ik heb geen idee. Als ik vergeten word dan is het een lachertje. Ik heb de pech Sonja, zowel als Ronald hebben een pas van mijn account. 

Dus dubbel pech voor mij. Zover zal het niet komen. Ik wacht af en zie!

Twee ontbreken, zij hadden een andere missie. 

Mijn moederdag was een geweldige moederdag... met planten en nog op komst...een tweezits bankje met vast tafeltje tussen de stoelen. 

Die heb ik alleen nog op een foto kunnen zien.

Het was wat teveel voor dit ouwe mens en de tranen kon ik niet tegenhouden. 

Ook nog enkele foto's van eten naar binnen prutsen. Hier komen de afbeeldingen...

Eigenlijk is mijn blog al gevuld en schieten alle worden tekort. Wat ik nog even wil en moet melden, mijn familie is top. 

Volgende keer kleinzoon Koen en vriendin Maartje er ook weer bij?

Dat was mijn moedersdag 2026...

eFVe 

Geluksvogel...

7 Mei 2026

Mijn dichtstbijzijnde supermarkt opende vandaag zijn deuren. Ik had hem gemist..

Het bleek vandaag toch nog een beste tippel van hier naar daar en andersom. Ruim 3km...en weken niet geweest. 

Het was niet extra druk, dus snel er doorheen. Ondanks de bordjes toch hier en daar nog vragen hoe en wat en waar. Gered.

Druk, druk, druk bij de kassa. Maar er kwam een kassa bij en wonderwel mocht ik komen. Vanwege mijn ouderdom? Of de rollator...of zomaar. 

Het ging snel, mijn bon kreeg ik, maar met uitleg. Mocht langs de kluis voor in de winkel - iedereen trouwens. 

Ik wachtte op mijn beurt, tikte mijn nr. in en...meteen een herrie, niet normaal...

Gewonnen! Ja, wat gewonnen? EEN BLENDER, nee, geen blunder, echt waar, een blender!

Mijn reaktie was tot ver in te winkel te horen. Een beest van een ding, ik heb 'm gewonnen!

Het was een hele toer om alles te vinden in de winkel, maar had al ervaring bij de Lidl opgedaan toen die winkel zich uitbreidde. 

Ben ik een geluksvogel? Toevallig heet ik Vogelsang van mijn achternaam, dus kan het ermee door. 

Jeetje, nog even een foto en dan stopt deze Vogel. 

Leuk, lief en aardig, jeeeeeeeeeeh!!!!!!

eFVe 

Fietsen....

Zaterdag, 25 April 2026

Prachig weer, 2 stralende mensen met hoge verwachtingen van deze dag...

De duofiets werd gekozen. Een prachtige blauwglanzende fiets. Wij, Erica en ik besloten om samen te genieten van elkaar en met elkaar. 

De plannen lager er al, maar vandaag gaat het door. 

Dus, vandaag 2 uur, daar was ze al met duofiets en al, Erica en als partner mijzelf, Froukje. 

Gelukkig electrisch ondersteund en richting Rolde werd gekozen. Al teutend samen fietsten we met hoge verwachtingen. 

Onderwijl gezellig teutend waren we een bedoeld weggetje voorbij gefietst, dus even inleveren en besluiten de weg te volgen. 

Daar op een bepaalde hoek een ijs-cafeetje te bezoeken, onderbraken we onze rit. 

Vanille en zomerfruit ijsje en dat was smullen. Hier de foto als bewijs!

Heerlijk gesmuld en onderwijl bedacht, de route, die we daarna gingen kiezen. 

Nog steeds prachtig weer, wel meer wind. 

Maar wij beiden zijn sterke meiden met pit en geholpen door de electrische ondersteuning hebben we een prachtige route gekozen en nog foto's gemaakt en laten maken - die ik hierbij doe en zo waren we al met al 3 uren op pad. 

Nog een laatste foto voor de passende kleur bij onze kleding van een bloeiende boom op de foto. 

Toch voelde ik wat spanning bij mezelf opkomen. De fiets gaf een belletje en Erica dacht dat de accu aangaf dat het einde nabij was. 

Misschien overdrijf ik nu, we zullen het zien en beleven. Eerlijk, we hebben het gered, gehaald en genoten. 

Daar laat ik het bij en hoop binnen niet al te lange tijd op herhaling te gaan. 

Zijn er nog mensen die ons kunnen tippen welke ritjes we nog kunnen doen?

Groetjes Erica en Froukje  

 

Pastinaaksoep

 14 April 2026

Vandaag was het schitterend weer. Niet aldoor zon, maar als hij of zij er was, was het echt voelbaar. 

Veel gewandeld, ook plekken bezocht die ik jaren geleden met mijn buurvrouw liep. 

Nog even aan haar gedacht. Veel onderweg gezeten op mijn rollator en genoot van de drukte om me heen. 

Nog 2 ventjes op de fiets die breed lachend mij aankeken, terwijl eentje van hen zei...Dag Mevrouw...Ik dus vriendelijk lachend liet merken dat ik het leuk vond....

Roept eentje in het voorbij gaan...fijne middag nog Mevrouw...Ik hoorde hen lachen, lachte mee en zei...gekke ventjes. 

Dat was niet mijn bedoeling, maar het was gebeurd. Ik durfde niet om te kijken. Waarom nou, waarom doe ik dat! Ik wil er niet meer aan denken en ga opnieuw aan de wandel. 

Ook waar ik vroeger met Anne, mijn man, wandelde. Allemaal herinneringen, goede herinneringen. 

Ik krijg telefoon en ben dan heel onhandig, dus weer te laat. Het was dochter Sonja. Ik heb haar teruggebeld en zo ze zei, was zij onderweg naar mij. 

Het maakte me warm van binnen en ik zette bij wijze van spreken de sokken erin. Ik heb gewonnen en kookte vast water. Zij kwam, en zag en zo hadden we thee. 

Van haar kreeg ik soep. Pastinaaksoep, wie kent het niet? Ik dus, maar inmiddels zelfs geproefd en goed bevonden, lekker zelfs. 

Zo word ik dus op mijn ouwe dag nog verrast met iets, waar ik de naam van kende. Maar verder kwam het niet. 

Sonja al thuis en ik de soep op, zelfs een toetje, yoghurt met honing. Laat nu de avond maar komen. 

Mijn dag is rond, het was vanaf vanmiddag een goeie dag. Zo mogen er meer volgen, maar zal ik proberen die grote waffel van mij wat te temperen. 

Groetjes van het ouwe mens..

eFVe 

 

 

ALLES ZAL REG KOM...

13 April 2026

Afgelopen Vrijdag, 10 April 2026:

Vandaag zo'n 4 a 5 km gelopen. Eergisteren de grootste buit binnen gehaald, maar toen de heenreis nog per taxi. 

Stom genoeg kon ik niet alles vervoeren in mijn rollator, dus nu, 2 dagen later de rest. 

Gisteren niks kunnen doen, zoveel spierpijn, maar vandaag moest ik voor mijn gevoel. 

Eergisteren de Lidl, vandaag de Jumbo. Jumbo gaat voor een poos dicht en waren veel artikelen 1 euro. Ik kocht wat ik nodig was en met de uitkomst van ruim 30 euro voelde het niet als koopjes. 

Thuis hang ik opnieuw in mijn luie stoel, hetgeen ik Woensdag ook al nodig had. In de winkel was het heel gezellig druk en ik heb niet nagelaten de Winkelboys te vragen wat ik zocht, en zonder problemen zochten ze het voor me op. 

Ware het niet, dat ik het niet kon bijsloffen en menigeen moest lachen om mijn uitspraken. Maar het ouwe mens heeft het weer gered en mag ik trots zijn op mezelf. 

Alles staat en ligt achter in de keuken, dus ik ben er nog niet. 

Ooit hadden wij thuis,100 jaren geleden, een spreuk aan de muur. "ALLES SAL REG KOM". 

Daar reken ik vandaag ook op, zonder twijfel. 

Gossie mikke, wat kan een mens zich MOE voelen. 

Nog even een foto maken van mijn gekochte spullen en dan stuurt deze vrouw dit waar gebeurde verhaal naar Australie. Mijn nicht Greet maakt er hopenlijk een blog van. 

In gedachten geef ik haar een DIKKE TUUT en mocht het niet genoeg zijn, geef een gil en ze komen je kant op waardevolle nicht. 

En nu weer aan de slag, rust roest...

Met de groetjes van..

eFVe 

 

Paasdagen...

Paasdagen 2026

Ze zijn alweer voorbij...Ikzelf kreeg er niet alles van mee, maar The Passion, dat was mijn ding.

Kan ik niet missen, avondvullend. 

Prachtig gezongen en...er komt een vervolg, de opstanding of zo...

Ik heb beide dagen visite gehad en had niet veel te bieden. Had al meer dan een week geen boodschappen kunnen halen en liet zoonlief het nodige halen.

Niet wetend dat het hele stel mij zou bezoeken. De schatten, echt waar. 

Maar...er was eentje, die heeft genoten van een waar hondenleven. Zo gek nog niet. Foto volgt hierbij...

Het is weer voorbij, de Paasdagen. Op naar Pinksteren, dan misschien wat zomerser. 

Vandaag valt trouwens mee, we zien de zon. 

Paasfeest tot volgend jaar...of niet, who knows...

Liefs eFVe 

The Passion...

1 April 2026

Hoesten en proesten lijkt mijn hobby

Helaas van kwaad tot erger en kwam mijn arts eraan te pas. De dag hiervoor had ze afscheid genomen, waar ik niet naar toe ging vanwege mijn geblaf, sorry...hoesten.

Gisteren haar dus niet verwacht te zien en dat was een ontlading. In al mijn 88 jaren heb ik niet zo'n band gevoeld met artsen. Zij steekt er met kop en schouders bovenuit. 

Maar, we moeten haar laten gaan. Zij redt het overal...

Maar ik wilde nog graag mijn gevoel voor haar kwijt en waarin zal het beter uitkomen dan in mijn blog. 

Mijn dochter was mee en heeft vast gevoeld wat ik nu bedoel. Maar...helaas, aan alles komt een eind. 

Voor haar hoop ik dat ze heel gelukkig wordt in wat ze verder met haar leven mag doen. Vergeten doe ik haar nooit. 

Ik hoest me een slag in het rond, maar hoop na een week medicijnen me weer 10 jaar jonger te voelen. Ik voeg deze hoop bij mijn al in bezit zijnde hoop. Daar zal het bij blijven. 

Verder wens ik een ieder die deze blog leest fijne Paasdagen en morgavond hang ik voor de buis...`The Passion` te zien. 

Sommige mensen vinden het fout. 

Ik zou zeggen, wees blij dat op deze manier het verhaal nooit wordt vergeten. 

En hoe knap is het, het hele gebeuren naar onze liedjes te vertalen en begrepen wordt. 

Mijn dank is groot en wens een ieder veel kijk en luister plezier. 

Ik heb geschreven...

eFVe 

 

 

Duofietsen...

21 Maart 2026

Nu, 21 Maart...lente?

Gisteren leek mooier, heb het dus wel benut. Met de benenwagen uit de stad gekomen, wel met de taxi heen. 

Boodschappen gehaald en...nog een mooi shirtje gescoord voor bijna niks. 

Maar...nu vandaag, me grandioos verslapen. Ik vergeef het mezelf, werd gewekt door mijn verre vriend en probeer het nu in te halen. 

Vanmiddag met Erica fietsen, dus nu even snel de dingen doen die moeten. 

Met Erica fietsen was een lust, ware het niet zo koud. We gingen iets van half 3 op pad. 

Het rondje dat ik graag met Anne fietste, toen het nog kon. 

Zelfs met mijn schoonzus, al eens met nicht Greet, die in Australie woont en hier een poosje vertoefde, en nu met Erica. 

De duofiets is wel even wat anders, maar het was voor mij een geweldige rit. 

Af en toe een bloeiend boompje, maar....we houden het in de gaten en komen snel terug. 

In het restaurant een kopje thee met wat erbij genuttigd, gebabbeld over van alles en nog wat. 

Jaren geleden was ik er met Greet, het was toen buiten warm en we zaten buiten. Ik denk dat Greet het zich nog kan herinneren. 

Daarna thuis moeten opwarmen, wat waarschijnlijk ook voor Erica gold. Tot snel, zou ik willen zeggen. 

Het voelde voor mij zo heilzaam, ik hoop voor haar ook zo'n portie. Vandaag zou beter geweest ziin, maar alles vooruit te weten maakt ook niet gelukkig. 

Het was super...hier stopt mijn geleuter. 

KnuFroukje 

 

Drukke dagen

 17 Maart 2026

Even mijn dag doorlopen. Vandaag 2 keer contact gehad, geheel naar wens. 

Wat rommel van tafel opgeruimd. Ik had al afgestoft, nog net niet alles.

Morgen bezoek van 3 druktemakers, dan vliegt het nieuwe stof weer om mijn oren...

Het wordt een prachtige dag, zeker weten. Voor alle 3 wat wils gekocht, koffiedrinken met hun keus erbij. 

Daarna vliegen we, ik denk, 6 inbrengwinkels bijlangs, lunchen bij de Hippe. 

Ik heb er zin aan. Ze zijn zo zorgvuldig met mij, geven me veel aandacht en...ik mag alles zeggen, ze zijn het gewend. 

Donderdag komen er 2 familieleden koffiedrinken, al wat lekkers in huis gehaald.

 's Middags uitrusten en dan is het al weer vrijdag zonder vrijen.

 Misschien mag ik naar de gynaecoloog. Een beetje gek dat ik dat hoop, maar dat is een prima jongeman. Hem durf ik alles vragen. 

En dan eindelijk rust? Mooi niet, samen met Erica op zaterdagmiddag een rondje op de grote fiets. Lijkt me geweldig. Graag zou ik het rondje rijden, wat ik eerder met Anne fietste. 

Zelfs al een keer met mijn schoonzus Minke gedaan. Zo'n mooi rondje...We zullen het zien en beleven wat mogelijk is. 

Ik tracteer op ijs, of thee, of koffie...gelang Erica zou willen op mijn kosten. 

En dan volgt ZONdag. De enige dag zonder invulling. Boodschapjes misschien? Zonder doel blijf ik thuis hangen. Of...ik ben moe, dan duik ik in mijn luie stoel. 

In ieder geval hoopt deze vrouw dat ze zich goedvoelt en dan ga ik ervoor. 

Zo, dit was het weer voor vandaag. Ik had nog iets voor Paasfeest willen kopen voor Syl en Martin, helaas niks kunnen vinden.

Dag allemaal - groetjes van Froukje.  

Daniel

 9 Maart 2026

Ik ga op weg naar de Jumbo. Kom ik bij de grasvelden een jongeman tegen, Sonja haar leeftijd schat ik zo in. 

Hij fotografeert alles. Ik dacht misschien een voorbode dat er binnenkort wat gaat gebeuren. 

Ik groet hem, hij groet terug en ik durf hem aan te spreken. Ik denk, we hebben wel een uur gepraat!

Het was heel leerzaam, maar ook voor hem. Tenslotte besloot ik toch om door te gaan. Maarrr....mijn knieen zaten compleet op slot. 

Ik schoof voorzichtig de kant op die ik wilde gaan en keek niet om. Pas bij de brug op het teerpad ging mijn beweging weer de goeie kant op en daarna geen last meer gehad. 

Vergeten zal ik net niet, maar ook die jonge man zal ik nooit vergeten.

Daniel was zijn naam.

Terug een andere weg langs gegaan, hij vertelde dat ie aan de Eem woonde. Ik wees richting de Vaart naar die kant, waar ik woon. 

Misschien tref ik 'm nooit weer, dat zou jammer zijn. We hadden elkaar veel te vertellen.

Zo kan het gaan, het klikt of het klikt niet. Daniel vergeet ik niet weer. 

eFVe  

skootmobiel

5 Maart 2026

Deze vrouw, Froukje genaamd, was voor de eerste keer op haar skootmobiel zonder hoofdletter op pad. 

Wat een opwinding vooraf. Mijn hart ging van boemberdieboem, maar wat was het leuk...

Wat ik wel betreurde, de wandelaars onder ons haalden me in. Dat was lachen met z'n allen. Maar toch, ik heb het gepresteerd. 

In de winkel is het nog het leukst, iedereen liet mij voor gaan. Erg gelachen met mede oudjes. Een grote mond heb ik wel en dan kun je van alles terug verwachten. 

Lachen, gieren, brullen. Maarrr zeg nu zelf, ik heb het echt gedaan. Het kostte me wel wat lef, nietwaar? Welwaar! 

Het is echt heeeeeeel leuk. Ik had melk, bananen en chocola gekocht. Groter was die stomme tas niet, maar wel een leuke tas. IK BEN DE BAAS. Dat kan niet iedereen zeggen. Dat stond er op. 

Halfweg terug nam ik even pauze en nam een paar blokjes van mijn gekochte pure chocola met hazelnoot. Had ik wel verdiend. 

Toch lijkt het dat de accu alweer op geel staat. Vanavond zoonlief maar even vragen. Hij is in motorische dingen mijn enige hulp en zaligheid. 

Zou hij het waarderen? Ik zal het hem om 5 uur vragen, dan komt ie vast en zeker langs. 

Meer kan ik er niet over vertellen, wel dat mijn hart weer rustig is en ik met mooi weer opnieuw de rit aan ga. 

Jongens, jongens wat leuk!

Vele groeten van Froukje met haar prachtige skootmobiel met de kleine letter s. 

Ik had het niet willen missen. Ik leen hem van familie in Amersfoort en ben hen HEEEEEEL dankbaar. 

Liefs van mij... 

eFVe 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Franeker in de mist...

 Zondag, 8 Februari 2026

Franeker was het hoofddoel. Vele herinneringen kwamen bij mij naar boven, uiteindelijk ben en blijf ik een Friezin. 

Maar `GROTE PECH` reed met ons (SonjAnouk en ik, zei de gek) mee. 

Mist en nog eens mist, dan kun je overal rijden en hetzelfde zien, helaas. Geen herkenningen. 

Maar dat maakte de dag nog niet echt stuk. Dit ouwe mens komt amper Assen uit, dus is blij met iedere rit. 

Op naar Franeker, ooit woonde er veel familie van mij. Nee, niet in Groot Lankum, gewoon in de plaats zelf. 

We gingen dus gedrieen op pad, het oude mens naast de chaufeuze, Sonja achterin, zodat ook zij er zonder gebreken kon komen met haar HERNIA.

Met hoofdletters, want dat woord speelt grote parten in haar leven, helaas. 

Trouwens Anouk met haar nek/rugklachten, naam vergeten, was deze rit ook ver genoeg. 

Ik denk, dat ik de enige ben die je me de wereld kunt rondrijden, IK GENIET!

Ook dat was ooit anders. Franeker gehaald, helaas met weinig zicht rondom ons door de mist, maar...het was of ik Friesland rook, fris en fruitig. 

De hal, waar we uiteindelijk ons geluk probeerden te vinden, was groot en niet duur. Maarrr om dan just te vinden, waar we op hoopten...grote pech.

Anouk heeft nog wat leuks gevonden, maar het was zo de moeite waard, vooral voor mij. Ik kan moeilijk beoordelen wat de beide dames er van vonden. 

Even een kleine lunchpauze en daarna weer op naar huis. 

Ik moet toegeven, mijn luie stoel nodigde me rijkhalzend uit. Maar, ik voeld me niet oververmoeid. 

Nu een dag later durf ik zeggen, dat was een superdag voor geest, ogen en lichaam.

Dankjewel SonjAnouk. Ook de kroket en drinken beviel me goed, zelf gekozen natuurlijk. 

Voor ieder wat wils. Tot een volgende keer? Eens per maand kan ik met dat permiteren en dan blijft het ook leuk. 

Ja toch? Niet dan?

XXX o-ma-Froukje 

Te koud....

1 Februari 2026

Vandaag was mijn doel eruit te gaan en een heerlijke wandeling te maken. Na een periode van sneeuw, ongezond zijn besloot ik vandaag, zonder sneeuw, maar met goede moed een wandeling te maken. 

Niets was minder waar....

Stokoud zijn zal me mede dwarszitten, want ik was nog maar net op pad, voelde de kou, verzette me en kon amper ademen. 

Ik besloot om terug te gaan.

Nog wel op mijn heentocht mijn lieve 3-kleurenpoes geaaid en geknuffeld, maar dat was dan ook het enige leuke aan mijn kortste wandeling ooit. 

Thuis voelde alles nog zo goed en zolang ik nu thuis ben, ben ik nog steeds herstellende. 

Wie had dat ooit gedacht, ik niet...

Maar hier in mijn warme kamer gaat mijn bloed inmiddels alweer sneller stromen en...nog een half uur, dan herinner ik het me amper meer, hoe moe je kunt worden van zo'n kort loopje in Januari, sorry, inmiddels 1 Februari.  

De zon was er, maar ik startte te laat. Vele laatsten zullen de eersten zijn? Hier niet van toepassing. 

Ik had zo'n goede moed, HAD met hoofdletters!

Genoeg voor vandaag...

eFVe 

 

 

 

Laatste Maandag in 2025

29 December 2025

Vanmorgen begon vroeg. Mijn vriend in dat verre Australie kwam langs en we hebben even gepraat. 

Acht uur opgestaan, mijn hulp komt als het lukt, iedere Maandag. Een goeie hulp, een leuke hulp. 

Mijn hulp verdween, haar werk zat erop en ging ze huiswaarts. 

Mijn vriend zijn dag zat er op en liet zichzelf even zien. 

Als het lukt, dan iedere dag. 

Intussen contact gehad met mijn hogere funcionaresse van een ouderonderkomen en inmiddels de taxi gebeld om naar de stad te kunnen gaan voor boodschapjes. 

En wat er anders ging met de taxi...hij was te vroeg.

Dus die ouwe mens razendsnel zich klaarmakend en op haar manier hollend met rollator richting de chauffeur. 

Ik zeg..je bent te vroeg, maar ik vind het fijn en ik snel de jas aan, sleutel mee, rollator en een goed humeur naar Robert. Dat is zijn naam kwam ik later achter. 

Even geteut en voor ik het wist, was ik achter de Hema. Ik zei...dankjewel, ik ben mooi vroeg. En wat zei die mooie man? Ik vind u een heel leuk mens...

Wie wil dat niet graag horen..ik meteen terug..Jij mag er ook zijn hoor...Veel plezier...riep hij nog snel en dat was mijn vervoer. 

Door de Hema...En wat zag mijn lonkend oog? Een sausijzen broodje, dat is kwijlen!

Gekocht en verslonden. Daarna nog wat bekende winkeltjes bekeken en toen naar de supermarkt. Helaas was alles niet voorhanden en zal ik deze week nog weer op pad moeten. 

Als ik me goed voel, is dat een zegen, maar dan een retourtje winkel in Kloosterveen. 

Maar inmiddels al gegeten en gedronken en zal ik mijn schamele bord laten zien en erbij zeggen... 

Op is op. Het was heerlijk en dan nu  met de beentjes omhoog. 

Dit was de laatste Maandag in 2025.

Dank voor de aandacht!

eFVe