Pastinaaksoep

 14 April 2026

Vandaag was het schitterend weer. Niet aldoor zon, maar als hij of zij er was, was het echt voelbaar. 

Veel gewandeld, ook plekken bezocht die ik jaren geleden met mijn buurvrouw liep. 

Nog even aan haar gedacht. Veel onderweg gezeten op mijn rollator en genoot van de drukte om me heen. 

Nog 2 ventjes op de fiets die breed lachend mij aankeken, terwijl eentje van hen zei...Dag Mevrouw...Ik dus vriendelijk lachend liet merken dat ik het leuk vond....

Roept eentje in het voorbij gaan...fijne middag nog Mevrouw...Ik hoorde hen lachen, lachte mee en zei...gekke ventjes. 

Dat was niet mijn bedoeling, maar het was gebeurd. Ik durfde niet om te kijken. Waarom nou, waarom doe ik dat! Ik wil er niet meer aan denken en ga opnieuw aan de wandel. 

Ook waar ik vroeger met Anne, mijn man, wandelde. Allemaal herinneringen, goede herinneringen. 

Ik krijg telefoon en ben dan heel onhandig, dus weer te laat. Het was dochter Sonja. Ik heb haar teruggebeld en zo ze zei, was zij onderweg naar mij. 

Het maakte me warm van binnen en ik zette bij wijze van spreken de sokken erin. Ik heb gewonnen en kookte vast water. Zij kwam, en zag en zo hadden we thee. 

Van haar kreeg ik soep. Pastinaaksoep, wie kent het niet? Ik dus, maar inmiddels zelfs geproefd en goed bevonden, lekker zelfs. 

Zo word ik dus op mijn ouwe dag nog verrast met iets, waar ik de naam van kende. Maar verder kwam het niet. 

Sonja al thuis en ik de soep op, zelfs een toetje, yoghurt met honing. Laat nu de avond maar komen. 

Mijn dag is rond, het was vanaf vanmiddag een goeie dag. Zo mogen er meer volgen, maar zal ik proberen die grote waffel van mij wat te temperen. 

Groetjes van het ouwe mens..

eFVe