Fietsen....

Zaterdag, 25 April 2026

Prachig weer, 2 stralende mensen met hoge verwachtingen van deze dag...

De duofiets werd gekozen. Een prachtige blauwglanzende fiets. Wij, Erica en ik besloten om samen te genieten van elkaar en met elkaar. 

De plannen lager er al, maar vandaag gaat het door. 

Dus, vandaag 2 uur, daar was ze al met duofiets en al, Erica en als partner mijzelf, Froukje. 

Gelukkig electrisch ondersteund en richting Rolde werd gekozen. Al teutend samen fietsten we met hoge verwachtingen. 

Onderwijl gezellig teutend waren we een bedoeld weggetje voorbij gefietst, dus even inleveren en besluiten de weg te volgen. 

Daar op een bepaalde hoek een ijs-cafeetje te bezoeken, onderbraken we onze rit. 

Vanille en zomerfruit ijsje en dat was smullen. Hier de foto als bewijs!

Heerlijk gesmuld en onderwijl bedacht, de route, die we daarna gingen kiezen. 

Nog steeds prachtig weer, wel meer wind. 

Maar wij beiden zijn sterke meiden met pit en geholpen door de electrische ondersteuning hebben we een prachtige route gekozen en nog foto's gemaakt en laten maken - die ik hierbij doe en zo waren we al met al 3 uren op pad. 

Nog een laatste foto voor de passende kleur bij onze kleding van een bloeiende boom op de foto. 

Toch voelde ik wat spanning bij mezelf opkomen. De fiets gaf een belletje en Erica dacht dat de accu aangaf dat het einde nabij was. 

Misschien overdrijf ik nu, we zullen het zien en beleven. Eerlijk, we hebben het gered, gehaald en genoten. 

Daar laat ik het bij en hoop binnen niet al te lange tijd op herhaling te gaan. 

Zijn er nog mensen die ons kunnen tippen welke ritjes we nog kunnen doen?

Groetjes Erica en Froukje  

 

Pastinaaksoep

 14 April 2026

Vandaag was het schitterend weer. Niet aldoor zon, maar als hij of zij er was, was het echt voelbaar. 

Veel gewandeld, ook plekken bezocht die ik jaren geleden met mijn buurvrouw liep. 

Nog even aan haar gedacht. Veel onderweg gezeten op mijn rollator en genoot van de drukte om me heen. 

Nog 2 ventjes op de fiets die breed lachend mij aankeken, terwijl eentje van hen zei...Dag Mevrouw...Ik dus vriendelijk lachend liet merken dat ik het leuk vond....

Roept eentje in het voorbij gaan...fijne middag nog Mevrouw...Ik hoorde hen lachen, lachte mee en zei...gekke ventjes. 

Dat was niet mijn bedoeling, maar het was gebeurd. Ik durfde niet om te kijken. Waarom nou, waarom doe ik dat! Ik wil er niet meer aan denken en ga opnieuw aan de wandel. 

Ook waar ik vroeger met Anne, mijn man, wandelde. Allemaal herinneringen, goede herinneringen. 

Ik krijg telefoon en ben dan heel onhandig, dus weer te laat. Het was dochter Sonja. Ik heb haar teruggebeld en zo ze zei, was zij onderweg naar mij. 

Het maakte me warm van binnen en ik zette bij wijze van spreken de sokken erin. Ik heb gewonnen en kookte vast water. Zij kwam, en zag en zo hadden we thee. 

Van haar kreeg ik soep. Pastinaaksoep, wie kent het niet? Ik dus, maar inmiddels zelfs geproefd en goed bevonden, lekker zelfs. 

Zo word ik dus op mijn ouwe dag nog verrast met iets, waar ik de naam van kende. Maar verder kwam het niet. 

Sonja al thuis en ik de soep op, zelfs een toetje, yoghurt met honing. Laat nu de avond maar komen. 

Mijn dag is rond, het was vanaf vanmiddag een goeie dag. Zo mogen er meer volgen, maar zal ik proberen die grote waffel van mij wat te temperen. 

Groetjes van het ouwe mens..

eFVe 

 

 

ALLES ZAL REG KOM...

13 April 2026

Afgelopen Vrijdag, 10 April 2026:

Vandaag zo'n 4 a 5 km gelopen. Eergisteren de grootste buit binnen gehaald, maar toen de heenreis nog per taxi. 

Stom genoeg kon ik niet alles vervoeren in mijn rollator, dus nu, 2 dagen later de rest. 

Gisteren niks kunnen doen, zoveel spierpijn, maar vandaag moest ik voor mijn gevoel. 

Eergisteren de Lidl, vandaag de Jumbo. Jumbo gaat voor een poos dicht en waren veel artikelen 1 euro. Ik kocht wat ik nodig was en met de uitkomst van ruim 30 euro voelde het niet als koopjes. 

Thuis hang ik opnieuw in mijn luie stoel, hetgeen ik Woensdag ook al nodig had. In de winkel was het heel gezellig druk en ik heb niet nagelaten de Winkelboys te vragen wat ik zocht, en zonder problemen zochten ze het voor me op. 

Ware het niet, dat ik het niet kon bijsloffen en menigeen moest lachen om mijn uitspraken. Maar het ouwe mens heeft het weer gered en mag ik trots zijn op mezelf. 

Alles staat en ligt achter in de keuken, dus ik ben er nog niet. 

Ooit hadden wij thuis,100 jaren geleden, een spreuk aan de muur. "ALLES SAL REG KOM". 

Daar reken ik vandaag ook op, zonder twijfel. 

Gossie mikke, wat kan een mens zich MOE voelen. 

Nog even een foto maken van mijn gekochte spullen en dan stuurt deze vrouw dit waar gebeurde verhaal naar Australie. Mijn nicht Greet maakt er hopenlijk een blog van. 

In gedachten geef ik haar een DIKKE TUUT en mocht het niet genoeg zijn, geef een gil en ze komen je kant op waardevolle nicht. 

En nu weer aan de slag, rust roest...

Met de groetjes van..

eFVe 

 

Paasdagen...

Paasdagen 2026

Ze zijn alweer voorbij...Ikzelf kreeg er niet alles van mee, maar The Passion, dat was mijn ding.

Kan ik niet missen, avondvullend. 

Prachtig gezongen en...er komt een vervolg, de opstanding of zo...

Ik heb beide dagen visite gehad en had niet veel te bieden. Had al meer dan een week geen boodschappen kunnen halen en liet zoonlief het nodige halen.

Niet wetend dat het hele stel mij zou bezoeken. De schatten, echt waar. 

Maar...er was eentje, die heeft genoten van een waar hondenleven. Zo gek nog niet. Foto volgt hierbij...

Het is weer voorbij, de Paasdagen. Op naar Pinksteren, dan misschien wat zomerser. 

Vandaag valt trouwens mee, we zien de zon. 

Paasfeest tot volgend jaar...of niet, who knows...

Liefs eFVe 

The Passion...

1 April 2026

Hoesten en proesten lijkt mijn hobby

Helaas van kwaad tot erger en kwam mijn arts eraan te pas. De dag hiervoor had ze afscheid genomen, waar ik niet naar toe ging vanwege mijn geblaf, sorry...hoesten.

Gisteren haar dus niet verwacht te zien en dat was een ontlading. In al mijn 88 jaren heb ik niet zo'n band gevoeld met artsen. Zij steekt er met kop en schouders bovenuit. 

Maar, we moeten haar laten gaan. Zij redt het overal...

Maar ik wilde nog graag mijn gevoel voor haar kwijt en waarin zal het beter uitkomen dan in mijn blog. 

Mijn dochter was mee en heeft vast gevoeld wat ik nu bedoel. Maar...helaas, aan alles komt een eind. 

Voor haar hoop ik dat ze heel gelukkig wordt in wat ze verder met haar leven mag doen. Vergeten doe ik haar nooit. 

Ik hoest me een slag in het rond, maar hoop na een week medicijnen me weer 10 jaar jonger te voelen. Ik voeg deze hoop bij mijn al in bezit zijnde hoop. Daar zal het bij blijven. 

Verder wens ik een ieder die deze blog leest fijne Paasdagen en morgavond hang ik voor de buis...`The Passion` te zien. 

Sommige mensen vinden het fout. 

Ik zou zeggen, wees blij dat op deze manier het verhaal nooit wordt vergeten. 

En hoe knap is het, het hele gebeuren naar onze liedjes te vertalen en begrepen wordt. 

Mijn dank is groot en wens een ieder veel kijk en luister plezier. 

Ik heb geschreven...

eFVe