Daniel

 9 Maart 2026

Ik ga op weg naar de Jumbo. Kom ik bij de grasvelden een jongeman tegen, Sonja haar leeftijd schat ik zo in. 

Hij fotografeert alles. Ik dacht misschien een voorbode dat er binnenkort wat gaat gebeuren. 

Ik groet hem, hij groet terug en ik durf hem aan te spreken. Ik denk, we hebben wel een uur gepraat!

Het was heel leerzaam, maar ook voor hem. Tenslotte besloot ik toch om door te gaan. Maarrr....mijn knieen zaten compleet op slot. 

Ik schoof voorzichtig de kant op die ik wilde gaan en keek niet om. Pas bij de brug op het teerpad ging mijn beweging weer de goeie kant op en daarna geen last meer gehad. 

Vergeten zal ik net niet, maar ook die jonge man zal ik nooit vergeten.

Daniel was zijn naam.

Terug een andere weg langs gegaan, hij vertelde dat ie aan de Eem woonde. Ik wees richting de Vaart naar die kant, waar ik woon. 

Misschien tref ik 'm nooit weer, dat zou jammer zijn. We hadden elkaar veel te vertellen.

Zo kan het gaan, het klikt of het klikt niet. Daniel vergeet ik niet weer. 

eFVe