Zondag, 8 Februari 2026
Franeker was het hoofddoel. Vele herinneringen kwamen bij mij naar boven, uiteindelijk ben en blijf ik een Friezin.
Mist en nog eens mist, dan kun je overal rijden en hetzelfde zien, helaas. Geen herkenningen.
Maar dat maakte de dag nog niet echt stuk. Dit ouwe mens komt amper Assen uit, dus is blij met iedere rit.
Op naar Franeker, ooit woonde er veel familie van mij. Nee, niet in Groot Lankum, gewoon in de plaats zelf.
We gingen dus gedrieen op pad, het oude mens naast de chaufeuze, Sonja achterin, zodat ook zij er zonder gebreken kon komen met haar HERNIA.
Met hoofdletters, want dat woord speelt grote parten in haar leven, helaas.
Trouwens Anouk met haar nek/rugklachten, naam vergeten, was deze rit ook ver genoeg.
Ik denk, dat ik de enige ben die je me de wereld kunt rondrijden, IK GENIET!
De hal, waar we uiteindelijk ons geluk probeerden te vinden, was groot en niet duur. Maarrr om dan just te vinden, waar we op hoopten...grote pech.
Anouk heeft nog wat leuks gevonden, maar het was zo de moeite waard, vooral voor mij. Ik kan moeilijk beoordelen wat de beide dames er van vonden.
Even een kleine lunchpauze en daarna weer op naar huis.
Nu een dag later durf ik zeggen, dat was een superdag voor geest, ogen en lichaam.
Dankjewel SonjAnouk. Ook de kroket en drinken beviel me goed, zelf gekozen natuurlijk.
Voor ieder wat wils. Tot een volgende keer? Eens per maand kan ik met dat permiteren en dan blijft het ook leuk.
Ja toch? Niet dan?
XXX o-ma-Froukje
No comments:
Post a Comment