7 Juni 2025
Bijna 5 uur, vrijdagmiddag...Ik ben thuis, maar was foetsie...
Even bij het begin beginnen. Ik had een slechte nacht, geen commentaar.
Ik ging om slaap in te halen even naar bed in de middag. Maar viel in slaap.
Ik weet werkelijk niet meer hoe laat het was, toen er iemand op mijn achterraam klopte.
Klaarwakker was ik. Een vriend van ons allen, Richard genaamd, stond er; achterdeur op slot.
Snel geopend..Af en toe bezoekt hij me en hij is altijd welkom, dus ook nu.
Hij had niews, groot nieuws. Een nieuwe auto...Hier de foto.Een pronkstuk met alles erop en eraan. Gelijk bekeken, erin gezeten en ik kon de verleiding niet weerstaan. Een ritje? Ja...een ritje.
Wat een zit, open dak, wat een geluid. Ingeval niemand dat van me weet, ik kwijl bij die prachtige geluiden, veroorzaakt door de motor.
Even ergens koffie gedronken en hem stevig in de arm genomen, me laten vervoeren naar het buiten terras. Zie foto...
Koffie met gebak, het kon niet op.Was er iemand moe? Ik niet. Het was GEWELDIG. Ik moet zuinig zijn met foto's plaatsen, een stille belofte aan mijn geliefde nicht.
Moeilijk hoor. Zo'n geweldige auto, maar ik probeer het.
Nog even door Drente gereden, af en toe even extra genietend van de motor en zo ben ik weer terug bij af.
Ben ik nog moe? Wie....waar....en waarom.
Ik maak een diepe buiging en ben er dankbaar, dat ik dit vandaag mocht beleven. Nu maar hopen, dat mijn nicht het zich kan voorstellen, dat dit ouwe mens nog zo nageniet van deze gouden uurtjes.
eFVe
No comments:
Post a Comment