4 October 2025
Gisteren...
Mijn beide nichten uit Amersfoort waren hier. De dochters van mijn oudste zus.
Meestal is vriend Martin erbij, deze keer helaas niet.
Want... wat kreeg ik van de vriendin van Martin? Een waardevol boek met zoveel foto's vanwege mijn 88ste verjaardag.
Op de dag van feestvieren was het me verteld, maar ik kon toen niet vermoeden welk een prachtig boek het zou worden.
Voor mijn gevoel wel 100 foto's, maar dan zonder woorden. Ik kan me alle momenten heel goed herinneren.
Martin, Martin wat heb je me verwend.
Toen het me overhandigd werd, ging er zoveel emotie door me heen.
Ik heb 'm snel doorgekeken, maarrr...toen de dames huiswaarts gingen het ik het boek gepakt en beleefde de hele dag opnieuw.
Onvoorstelbaar mooi...
Martin, Martin...wat een feest. Hoe kan ik je ooit genoeg bedanken. Noem het en ik zal mijn best doen.
Acht en tachtig jaar en in mijn gedachten zal dit mijn laatste feestje zijn. Of ik het kan waarmaken, is nog maar de vraag. Ware het niet dat mijn enige echte vriend 100 jaren zou willen halen en deze maand al 97 jaren telt.
Ik zou, net als ex minister van Agt, zo zij samen uit het leven stapten, als een voorbeeld willen zien.
Mijn geliefde vriend denkt anders. Bovendien doet hij het nog zo goed en ziet echt uit het getal 100 jaar te halen.
Niks is zeker in ons leven, we laten het gebeuren.
Even terugkomend op mijn geweldige boek zou ik ook echt voor een mooi aantal jaren kunnen gaan. Zeg nooit nooit...We will see...
Zou Martin dan weer zoiets moois voor mij in petto hebben? Dit schrijven is bedoeld als een blog, maar zal eerst de ronde deon, dat allen wie dit schrijven aangaat, achter alles staat.
Pas dan...vooruit met de geit...Zie dit maar als een wens, niks meer en niks minder.
I love you all...
eFVe

No comments:
Post a Comment