Duofietsen...

21 Maart 2026

Nu, 21 Maart...lente?

Gisteren leek mooier, heb het dus wel benut. Met de benenwagen uit de stad gekomen, wel met de taxi heen. 

Boodschappen gehaald en...nog een mooi shirtje gescoord voor bijna niks. 

Maar...nu vandaag, me grandioos verslapen. Ik vergeef het mezelf, werd gewekt door mijn verre vriend en probeer het nu in te halen. 

Vanmiddag met Erica fietsen, dus nu even snel de dingen doen die moeten. 

Met Erica fietsen was een lust, ware het niet zo koud. We gingen iets van half 3 op pad. 

Het rondje dat ik graag met Anne fietste, toen het nog kon. 

Zelfs met mijn schoonzus, al eens met nicht Greet, die in Australie woont en hier een poosje vertoefde, en nu met Erica. 

De duofiets is wel even wat anders, maar het was voor mij een geweldige rit. 

Af en toe een bloeiend boompje, maar....we houden het in de gaten en komen snel terug. 

In het restaurant een kopje thee met wat erbij genuttigd, gebabbeld over van alles en nog wat. 

Jaren geleden was ik er met Greet, het was toen buiten warm en we zaten buiten. Ik denk dat Greet het zich nog kan herinneren. 

Daarna thuis moeten opwarmen, wat waarschijnlijk ook voor Erica gold. Tot snel, zou ik willen zeggen. 

Het voelde voor mij zo heilzaam, ik hoop voor haar ook zo'n portie. Vandaag zou beter geweest ziin, maar alles vooruit te weten maakt ook niet gelukkig. 

Het was super...hier stopt mijn geleuter. 

KnuFroukje 

 

Drukke dagen

 17 Maart 2026

Even mijn dag doorlopen. Vandaag 2 keer contact gehad, geheel naar wens. 

Wat rommel van tafel opgeruimd. Ik had al afgestoft, nog net niet alles.

Morgen bezoek van 3 druktemakers, dan vliegt het nieuwe stof weer om mijn oren...

Het wordt een prachtige dag, zeker weten. Voor alle 3 wat wils gekocht, koffiedrinken met hun keus erbij. 

Daarna vliegen we, ik denk, 6 inbrengwinkels bijlangs, lunchen bij de Hippe. 

Ik heb er zin aan. Ze zijn zo zorgvuldig met mij, geven me veel aandacht en...ik mag alles zeggen, ze zijn het gewend. 

Donderdag komen er 2 familieleden koffiedrinken, al wat lekkers in huis gehaald.

 's Middags uitrusten en dan is het al weer vrijdag zonder vrijen.

 Misschien mag ik naar de gynaecoloog. Een beetje gek dat ik dat hoop, maar dat is een prima jongeman. Hem durf ik alles vragen. 

En dan eindelijk rust? Mooi niet, samen met Erica op zaterdagmiddag een rondje op de grote fiets. Lijkt me geweldig. Graag zou ik het rondje rijden, wat ik eerder met Anne fietste. 

Zelfs al een keer met mijn schoonzus Minke gedaan. Zo'n mooi rondje...We zullen het zien en beleven wat mogelijk is. 

Ik tracteer op ijs, of thee, of koffie...gelang Erica zou willen op mijn kosten. 

En dan volgt ZONdag. De enige dag zonder invulling. Boodschapjes misschien? Zonder doel blijf ik thuis hangen. Of...ik ben moe, dan duik ik in mijn luie stoel. 

In ieder geval hoopt deze vrouw dat ze zich goedvoelt en dan ga ik ervoor. 

Zo, dit was het weer voor vandaag. Ik had nog iets voor Paasfeest willen kopen voor Syl en Martin, helaas niks kunnen vinden.

Dag allemaal - groetjes van Froukje.  

Daniel

 9 Maart 2026

Ik ga op weg naar de Jumbo. Kom ik bij de grasvelden een jongeman tegen, Sonja haar leeftijd schat ik zo in. 

Hij fotografeert alles. Ik dacht misschien een voorbode dat er binnenkort wat gaat gebeuren. 

Ik groet hem, hij groet terug en ik durf hem aan te spreken. Ik denk, we hebben wel een uur gepraat!

Het was heel leerzaam, maar ook voor hem. Tenslotte besloot ik toch om door te gaan. Maarrr....mijn knieen zaten compleet op slot. 

Ik schoof voorzichtig de kant op die ik wilde gaan en keek niet om. Pas bij de brug op het teerpad ging mijn beweging weer de goeie kant op en daarna geen last meer gehad. 

Vergeten zal ik net niet, maar ook die jonge man zal ik nooit vergeten.

Daniel was zijn naam.

Terug een andere weg langs gegaan, hij vertelde dat ie aan de Eem woonde. Ik wees richting de Vaart naar die kant, waar ik woon. 

Misschien tref ik 'm nooit weer, dat zou jammer zijn. We hadden elkaar veel te vertellen.

Zo kan het gaan, het klikt of het klikt niet. Daniel vergeet ik niet weer. 

eFVe  

skootmobiel

5 Maart 2026

Deze vrouw, Froukje genaamd, was voor de eerste keer op haar skootmobiel zonder hoofdletter op pad. 

Wat een opwinding vooraf. Mijn hart ging van boemberdieboem, maar wat was het leuk...

Wat ik wel betreurde, de wandelaars onder ons haalden me in. Dat was lachen met z'n allen. Maar toch, ik heb het gepresteerd. 

In de winkel is het nog het leukst, iedereen liet mij voor gaan. Erg gelachen met mede oudjes. Een grote mond heb ik wel en dan kun je van alles terug verwachten. 

Lachen, gieren, brullen. Maarrr zeg nu zelf, ik heb het echt gedaan. Het kostte me wel wat lef, nietwaar? Welwaar! 

Het is echt heeeeeeel leuk. Ik had melk, bananen en chocola gekocht. Groter was die stomme tas niet, maar wel een leuke tas. IK BEN DE BAAS. Dat kan niet iedereen zeggen. Dat stond er op. 

Halfweg terug nam ik even pauze en nam een paar blokjes van mijn gekochte pure chocola met hazelnoot. Had ik wel verdiend. 

Toch lijkt het dat de accu alweer op geel staat. Vanavond zoonlief maar even vragen. Hij is in motorische dingen mijn enige hulp en zaligheid. 

Zou hij het waarderen? Ik zal het hem om 5 uur vragen, dan komt ie vast en zeker langs. 

Meer kan ik er niet over vertellen, wel dat mijn hart weer rustig is en ik met mooi weer opnieuw de rit aan ga. 

Jongens, jongens wat leuk!

Vele groeten van Froukje met haar prachtige skootmobiel met de kleine letter s. 

Ik had het niet willen missen. Ik leen hem van familie in Amersfoort en ben hen HEEEEEEL dankbaar. 

Liefs van mij... 

eFVe