Dag voor zus Dicky...

27 Mei 2025

24 Mei, 2025, een overdenkingsdag voor mijn zus Dicky. 

Het werd een SUPER dag ondanks het slechte weer. Het was verbazingwekkend hoe kinderen van groot naar klein zich zo goed konden vermaken. 

Misschien kunnen wij er zelfs nog een lesje van leren.

Tuurlijk mede door de zorg van vooral de moeders, bleven we redelijk droog. 

Het regended vrijwel de hele middag, helaas pindakaas...

Verder werd er gespeeld met de opa's, vader en af en toe was de moeder nodig. Vooral toen, ik denk de jongste, er iemand van hen een plasje moest plegen. 

Ik zal dat NOOIT vergeten, dat er toen gevraagd werd....Waar is Mama? Daar moest hard om gelachen worden. 

Dat zijn de leuke dingen in het leven. Eten en drinken was goed verzorgd.

Mijn zus zou trots kunnen zijn op haar nazaten, ze was er graag bij geweest. 

Ik heb enorm genoten, ben zelfs gehaald en gebracht, zoveel luxe, dank je wel Gerrit-Jan...

Op de terugweg stond een auto midden op de weg met alle waarschuwingslichten aan. 

We kwamen dichterbij en zagen wat er aan de hand was. 

Een hele familie herten stak de weg over en, ik weet, het is gevaarlijk, maar het was een pracht gezicht. 

Ik doe er foto's van bij...genieten verplicht. 

Halfwege de avond viel deze ouwe tante in haar stoel in slaap. Zoals ik al meldde...het was een toptijd, eten en drinken? Geweldig geregeld. 

Mijn plekje? De warmste en mooiste, mag ik dankbaar zijn? Hoe dan ook, ik ben het. 

Dankjewel jeugd voor zoveel vreugde voor jong en oud. 

Het enige wat ontbrak was mijn zus zelf. Wat zou ze genoten hebben. 

Lieverds bedankt, dat ik wederom WELKOM was. 

KnuFroukje 

Kippenpoot op een bankje...

23 May 2025

Kip, ik heb je...

Mooi weer, d'r uit Froukje...De vette yoghurt was op, dus gaan met die banaan. 

Heerlijk koel in the Jumbo en...zelfs gezellig. Er waren meer dingen op, dus op mijn 11 en 30st door de winkel. 

Uiteindelijk afgerekend en zie dat de vette yohgurt  4.50euro koste. Nou ja, die zal dus wel heel lekker zijn. Er was maar 1 bak van. 

Kom ik langs de kippenboer, sorry...slager. Stap zonder nadenken naar binnen, vitrine leeg...

De man kent me intussen en zegt...Gaat u maar even zitten, over 4 minuten zijn ze klaar. Ik zeg..je meent het. 

Hij weet dus al waarvoor ik kom. Ik wacht, zittend op mijn rollator - al betaald intussen. 

En daar is ie dan, mijn kippenpoot. Hij zegt; zoek een lekker plekje en eet smakelijk. 

Ik dacht diep na, eigenlijk had ik wel trek. Mag ik van jou dan servetjes? Of moet ik die kopen? U niet, zegt hij en geeft me een stapeltje mee. 

Ik weet al waar ik wil zitten en ga op weg, hopend de bank vrij aan te treffen. Jaaah, hij was vrij.

Ik voelde wel steeds jaloerse blikken voor en achter en eentje bleef zelfs staan. Die heb ik gelijk gestrikt voor een foto!

Hier is ie dan...zoooo lekkerrrr...De afval in de afvalbin gegooid en nu ben ik thuis. 

Het was veel warmer dan gisteren, juist goed om in te wandelen. Straks een soepje van Annie (RAAF) en mijn dag kan niet meer stuk. Geschikt voor een blog?

Vast wel, even geduld nog en alvast bedankt Greet. Even ter uitleg...Greet is mijn verre nicht, die de blogs voor mij compleet maakt. 

Zonder haar zou er geen blog geboren worden...

Liefs eFVe

 

Baggelhuizerplas...

20 May 2025

Baggelhuizerplas... Zondag kreeg die plas met bijbehoren alle aandacht. 

Hond Thor was even de belangrijkste,maarrr voor mijn gevoel was het voor ons niet minder belangrijk. 

Ooit was het een zandafgraving.

Uitgebreid tot een zwempoel, visgelegenheid, zelfs een hondenzwemgelegenheid. 

Wat wilden we nog meer?

Alle 3 genoten we van ons rondje Baggelhuizerplas...

Maar waarom dat ooit BaggeLhuizen is genoemd! BaggeRhuizen was toch werkelijk logischer geweest. 

Ik denk de persoon die de naam mocht verzinnen, kon de R niet uitspreken. Het was ooit een zandafgraving en is een GROOT succes geworden. 

Flauw van mij, vergeet het.

Ik kwam er al met kleine Sonja, zand en water was alles wat ze nodig had en dat was er voldoende.   

Maar zo het geheel uitgegroeid is, ik maak een diepe buiging. Een soort bos er omheen, fietspaadjes, wandelpad...

Bomen, vogels in alle kleuren. Lieven mensen, wat was dat weer genieten. 

Thor is nog in het bad geweest, maar wij gaven onze portie aan Fikkie. 

Thor genoot en daar gingen we voor, maar ook wij beiden hadden het enorm naar onze zin aan en rondom die BaggeLhuizer plas..

We hebben nog even een koekje verorberd, Thor ook iets lekkers en ook deze middag liep ten einde naar volle tevredenheid. 

Ik doe er wat foto's bij om even wat beeld te krijgen van waar ik nu over schrijf..

Ik heb genoten en zeker weten, Sonja en Thor ook. 

eFVe XXX 

 

 

 

Moe als een hond...

17 Mei 2025

Eergisteren, 15 Mei 2025 met mijn enige dochter, Sonja geheten, met de hond Thor wezen wandelen in Applescha. 

Appelscha zet mij altijd aan het denken. Fijne tijden meegemaakt, samen met Anne. Vaak even langs Sam gegaan. Mijn nicht Gerda haar man. 

Anne was dol op Applescha en gisteren werd me meer dan duidelijk waarom.

Sonja is dol op wandelen en even langs nr 116 deed ons denken aan diezelfde Anne. 

Het was prachtig weer en ik denk, we genoten alledrie van deze boswandeling.

 Thor, Sonja en ik en Thor nog het meest. Wat een heerlijke geuren rook hij daar. 

 Hij is een schat van een hond en alledrie genoten we ten volle. 

Dankjewel Sonja voor deze middag, misschien doen we het ooit nog een keer?

Thuis even alleen gedineerd. Een soepje van Sonja, een ratjetoe van verschillende etenswaren als hoofdgerecht. 

Ik besloot het toetje over te slaan. Wat een heerlijke dag. 

Nog TV gezien. Gezien? Het ouwe mens lag op apegapen. 

Moe als een hond, ik stuur hier een foto bij van hond Thor, hij was mijn voorbeeld. 

Het lijkt een normale dag, maar voor mij was het eentje uit duizenden en 1 nacht...

Liefs eFVe 

Vrijwilligers werk....

8 Mei 2025

Woensdag, 7 Mei, 11 uur...

Ik werd verwacht bij het tehuis...de Slingeborgh genaamd. 

Ik hoop, dat ik het goed geschreven heb. Graag zou ik in hun midden een plaatsje willen veroveren als vrijwilligster en...daar zal het gesprek over gaan. 

11 uur precies wachtte ik in een soort hal op ene Carla. Ik hoop dat ik het zo mag noemen, zo niet, het leed is al geschied. 

Waar ik voor kwam, vrijwilligerswerk, kon niet doorgaan. De bedoeling was met jongere dames/heren te gaan werken. Ik ben van 1937 en kan er niks anders van maken. 

Zo jammer, het was zo'n fijn gesprek. Ik had me vrij opzichtig aangekleed om vooral op te vallen, maar het geboorte jaartal bleef van kracht. 

Waarom ik dit werk zou willen doen? Ik heb veel lege momenten en volgens mijzelf best nog veel te bieden. Maar ja, dan kun je aan de buitenkant niet zien. 

Daar helpt mijn speciale koopjestrui niet bij...Een uur hebben we gepraat. De tijd gaat snel, gebruik 'm wel!

Met een goed gevoel en nog een kontact ooit kom ik thuis aan. Koffie had ik al gedronken, maar deze keer had ik een extra bakkie troost nodig, alhoewel ik niet verdrietig ben. 

Misschien dat ik in de kinderhoek nog wat kan vinden; kinderen zijn als goud, mooi, glanzend en eerlijk. 

Ik denk er nog even over na. Waardoor ik mij zo eenzaam voel?

Mijn man was ziek. Hem heb ik jaren dag en nacht verzorgd en hem uiteindelijk moeten laten gaan naar een opvang voor demente personen. Het heeft me veel verdriet gedaan. 

Maar...ik veer terug, zet mijn schouders eronder en maak me dienstbaar. 

Helaas, even vergeten dat ik stokoud ben, zielig het? 

Hebben mijn bloglezers nog een ander idee? Gooi het eruit, alles is welkom...

Groetjes van eFVe, vertaald naar mijn meisjesnaam Froukje Vogelsang.