Dag voor zus Dicky...

27 Mei 2025

24 Mei, 2025, een overdenkingsdag voor mijn zus Dicky. 

Het werd een SUPER dag ondanks het slechte weer. Het was verbazingwekkend hoe kinderen van groot naar klein zich zo goed konden vermaken. 

Misschien kunnen wij er zelfs nog een lesje van leren.

Tuurlijk mede door de zorg van vooral de moeders, bleven we redelijk droog. 

Het regended vrijwel de hele middag, helaas pindakaas...

Verder werd er gespeeld met de opa's, vader en af en toe was de moeder nodig. Vooral toen, ik denk de jongste, er iemand van hen een plasje moest plegen. 

Ik zal dat NOOIT vergeten, dat er toen gevraagd werd....Waar is Mama? Daar moest hard om gelachen worden. 

Dat zijn de leuke dingen in het leven. Eten en drinken was goed verzorgd.

Mijn zus zou trots kunnen zijn op haar nazaten, ze was er graag bij geweest. 

Ik heb enorm genoten, ben zelfs gehaald en gebracht, zoveel luxe, dank je wel Gerrit-Jan...

Op de terugweg stond een auto midden op de weg met alle waarschuwingslichten aan. 

We kwamen dichterbij en zagen wat er aan de hand was. 

Een hele familie herten stak de weg over en, ik weet, het is gevaarlijk, maar het was een pracht gezicht. 

Ik doe er foto's van bij...genieten verplicht. 

Halfwege de avond viel deze ouwe tante in haar stoel in slaap. Zoals ik al meldde...het was een toptijd, eten en drinken? Geweldig geregeld. 

Mijn plekje? De warmste en mooiste, mag ik dankbaar zijn? Hoe dan ook, ik ben het. 

Dankjewel jeugd voor zoveel vreugde voor jong en oud. 

Het enige wat ontbrak was mijn zus zelf. Wat zou ze genoten hebben. 

Lieverds bedankt, dat ik wederom WELKOM was. 

KnuFroukje