Vrijwilligers werk....

8 Mei 2025

Woensdag, 7 Mei, 11 uur...

Ik werd verwacht bij het tehuis...de Slingeborgh genaamd. 

Ik hoop, dat ik het goed geschreven heb. Graag zou ik in hun midden een plaatsje willen veroveren als vrijwilligster en...daar zal het gesprek over gaan. 

11 uur precies wachtte ik in een soort hal op ene Carla. Ik hoop dat ik het zo mag noemen, zo niet, het leed is al geschied. 

Waar ik voor kwam, vrijwilligerswerk, kon niet doorgaan. De bedoeling was met jongere dames/heren te gaan werken. Ik ben van 1937 en kan er niks anders van maken. 

Zo jammer, het was zo'n fijn gesprek. Ik had me vrij opzichtig aangekleed om vooral op te vallen, maar het geboorte jaartal bleef van kracht. 

Waarom ik dit werk zou willen doen? Ik heb veel lege momenten en volgens mijzelf best nog veel te bieden. Maar ja, dan kun je aan de buitenkant niet zien. 

Daar helpt mijn speciale koopjestrui niet bij...Een uur hebben we gepraat. De tijd gaat snel, gebruik 'm wel!

Met een goed gevoel en nog een kontact ooit kom ik thuis aan. Koffie had ik al gedronken, maar deze keer had ik een extra bakkie troost nodig, alhoewel ik niet verdrietig ben. 

Misschien dat ik in de kinderhoek nog wat kan vinden; kinderen zijn als goud, mooi, glanzend en eerlijk. 

Ik denk er nog even over na. Waardoor ik mij zo eenzaam voel?

Mijn man was ziek. Hem heb ik jaren dag en nacht verzorgd en hem uiteindelijk moeten laten gaan naar een opvang voor demente personen. Het heeft me veel verdriet gedaan. 

Maar...ik veer terug, zet mijn schouders eronder en maak me dienstbaar. 

Helaas, even vergeten dat ik stokoud ben, zielig het? 

Hebben mijn bloglezers nog een ander idee? Gooi het eruit, alles is welkom...

Groetjes van eFVe, vertaald naar mijn meisjesnaam Froukje Vogelsang.