24 Maart 2022
Vroeg uit de veren, snel in de kleren.
Afspraak met de oogarts en met Koen. Met onze Koen om er te komen, maar Koen deed veel meer. Ondersteunde me, zodat ik de rollator thuis kon later.
Zo lastig, zo’n groot voertuig, terwijl je 4 onderzoeken moet en van kamer tot kamer gaat.
Koen mocht niet blijven en ging zijner weegs en ik verbleef met velen in de wachtkamer van de oogartsenpraktijk.
Mijn oogarts en ze was erg welwillend en ik waardeer haar echt.
Heeft me de verzekering gegeven, dat mijn ogen het goed doen voor mijn leeftijd, maar dat hield wel in, dat ik mijn bril nu dagelijks MOET dragen en niet alleen voor veraf.
In het verleden was ie voor de autoritten, dat is veranderd. Nu is de bril m’n dagelijks maatje geworden en dat is even wennen.
Als ik alles mag geloven, zijn mijn ogen nog voor 90 % goed met de bril die ik nog heb, maar met een kleine aanpassing zou dat zelfs tot 100% kunnen gaan.
Ik kreeg een recept mee, maar heb geen haast.
Voor dichtbij geen bril nodig, maar veraf is wel heel dichtbij gekomen.
Het is even een weetje en daar kan ik mee leven.
De dag verliep verder als geolied. Koen bracht me waar hij en ik wilden zijn, maar eerst was er koffie voor mij Latte-nogwat en als lunch een gebakje. Tja, verschil moet er zijn. Koen had alleen drinken en thuis al geluncht.
Koen mocht namelijk niet blijven en kwam dus terug nadat ik alle 4 kamers en het gesprek met de oogarts had doorlopen.
Mijn zicht was bar slecht, maar wazig was het daarvoor ook al. Koen vergezelde me met me een arm te geven. Wat een zegen, kleinkinderen.
Voor de Coronatest was Anouk al mee en assisteerde me en nu haar broer Koen.
Het werd dus duidelijk een feestje, ware het niet, dat het licht in “het goed” zo raar werkte op mijn ogen, ik geen kleur kon onderscheiden.
Daar hadden we trek van gekregen en kochten ons kibbeling.
En lieten ons het goed smaken.
Het was dus een super-dag geworden. Koen bracht me naar huis en ik kroop op bed.
Moe en blij van alles was er veel te verwerken en nu pas ga ik mijn kibbeling eten en zit de dag er echt op.
Met dank aan Koen, het mooie weer en een perfecte meting, stopt hier mijn dag.
Deze dag heeft voor mij nog een ander gevoelig tintje, het is de overlijdensdag van mijn enige, echte Vader en hij voelde erbij. Was ook dol op 2de handsspullen.
In zijn tijd ging het anders, zeker weten, dat hij zou hebben genoten.
Om nooit te vergeten: 24 Maart 2022.
èFVé



No comments:
Post a Comment