OMA

 4 September 2025

OMA...een magisch woord, maar de daad is nog groter....

De eerste...een meisje...geweldig leuk, lief en om trots op te zijn. De tweede...een jongen...een zegen, een jongen en een meisje. 

Ze groeiden samen op en...wat geweldig was...oma mocht er geregeld op passen. Ook opa deed zijn best, vooral bij het kereltje Koen genaamd. Vaak stond oma erbij en keek er naar. Maar...ik had het voor geen goud willen missen. 

Toen de kleine meid als eerste kwam, zag zij de wereld met 2 mogelijkheden. Ze werd verdeeld over 2 oma's en ieder weer met een ander spel..maar ook toen werd er vrij en vrolijk gespeeld. 

Vaak moest mijn haar een opmaak ondergaan en ik weet nog goed hoe knap ik nadien was. Ook bouwden we een tent, een verlenging van de tafel. We speelden nog net geen moedertje. 

Een poos rust en daar kwam de volgende en zo het zich nu laat zien...de laatste. 

Wederom een jongetje. En opnieuw vond deze oma haar jeugd terug en speelde, vaak samen met opa, met het ventje tot de vonken er vanaf vlogen. 

Deze keer speelde het ventje, Desmond genaamd, vaker met oma, maar was opa meestal bezig met de opbouw van kerken en gebouwen. Houten blokken uit de oude doos werden weer opgepoetst en met fantasie werden er veel mooie dingen ontworpen. 

De oudste, Koen dus, was meer met opa een trein aan het bouwen. Maar...als de rail klaar was, mocht de trein rijden en leek hun spel over. Het bouwen was de mooiste klus. 

Zo ook met Desmond, terwijl oma het verhaal bedacht en beide jongens, opa en Desmond accoord gingen, werd er serious gebouwd tot Desmond weer werd opgehaald. 

Oma beloofde dan de gebouwen te bewaren, dan kon het spel de volgende dag verder gaan, maar...oma was een beetje wild, deed 's morgens de kamerdeur met een ruk open en daar duvelde dan de pracht en praal ineen. 

Zo sneu...Maar wat wekte mijn verbazing? We gingen weer bouwen. Maakten een nieuw verhaal, maar bewaren zat er niet meer in. 

Ze zijn nog steeds mijn schatten. Opa is inmiddels gaan hemelen en oma? 

Tja...oma is oud, maar de drie kleinkinderen zijn nog steeds haar pracht en praal. 

Van dit moment is heel toevallig een prachtige foto gemaakt, want ouwe oma was jarig en vierden we feest, zoals het nog nooit was geweest. 

Als bewijs de prachtige foto...

Love...oma Froukje.