18 Augustus 2025
Een herinnering uit een ver verleden...
Anne woonde toendertijd in Noordbergum en ik, zei de gek, in Leeuwarden.
Mijn zussen en broer woonden niet meer thuis en daarom was het een groot feest, dat mijn broer Joop en zijn vrouw Minke op hun brommertje (ja, ja) uit Rotterdam naar Leeuwarden reisden voor een weekeinde.
Anne, mijn verloofde toendertijd, kwam over om gezamenlijk, met z'n vieren dus, een dagje te gaan brommen. Dat waren gouden tijden.
Alleen al te kunnen besluiten wat en waar, alle vier de neus dezelfde kant op, een dag te toeren.
Alle vier in een gouden stemming, overal op mooie plekjes rusten, iets lekkers gebruiken, door mijn moeder meegegeven, bespreken waar onze volgende stop zou zijn.
En zo tuften we door Friesland en gingen onze lunch gebruiken op een veld.
Wat ons toen overkwam...we vonden een enorme tas met van alles en nog wat. Wat de meeste aandacht trok was een tasje in de tas, gevuld met brillen.
Ik hoor nog mijn schoonzus zeggen...Vreselijk voor die mensen, nu zijn ze hun bril kwijt.
Hoe kinds kun je zijn...we deden de gekste spelletjes en lachten zoals nooit gevoren. Zo jammer, dat ik nog de enige ben om het te kunnen navertellen.
Wat er verder in die tas zat? Vertel het me maar, ik ben het vergeten. Wel een adres en toevallig werkte ik daar vlakbij en heb de tas netjes teruggebracht de Maandag erna.
Ik snap, het is een flauw verhaal, maar voor mij een herinnering uit een vervlogen tijd. Mijn broer is me al jong ontvallen, mijn schoonzus en Anne ook alweer een poosje, maar....de herinnering blijft.
Nooit geweten dat er fopbrillen bestonden, maar echt waar, wij hadden er erreg veeeeeeel plezier mee.
Onze brommers waren nog onnozele brommertjes, maar wat een luxe in die tijd en denkend dat het plezier ermee het hoogste genot ooit was.
Hier laat ik het bij, met in herinnering aan Joop, Anne, Minke en ikzelf.
Fryslân boppe...
eFVe
No comments:
Post a Comment