Voor het eerst...

 1 Juli 2025

 Voor het eerst, na voor mij lange tijd, weer op pad geweest. 

Was eerder niet mogelijk. Iedere avond komt de thuiszorg langs sinds maandag en nu pas kan ik zeggen, het helpt. 

Nu, vrijdag, weer op pad, gelijk 4km gedaan, maar wel alle boodschapjes kunnen halen. 

Eigenlijk heel saai, dit verhaal in de TT week. Ik heb niks meer te bieden. Of het me aan te zien was? 

Ik kreeg in de winkel van Jumbo alle hulp. Alleen mannen, ze waren zo aardig. De laatste, de mooiste, zette alles op de toonbank, zo lief. Maarrr er ging iets mis met de toetjes en eentje moest het ontgelden. 

Ik meteen...Oh, die eet ik meteen vandaag....Meer om de vriendelijke jonge man zich niet raar te laten voelen. Of heet dat dom? Als Friezin maak ik nogal eens een foutje en dat was niet de bedoeling. 

Bij de kassa mocht ik de toetjes zo niet meenemen en werden ze geruild. Mensen om me heen keken me aan en lachten me luidkeels toe. 

Ik snapte het en lachte luidkeels terug.. Gelukkig was de aardige man al niet meer in zicht.

Vervolgens bij de zebra-oversteek waren er zoveel auto's en motoren. Ik besloot ze te laten gaan, maar een oudere meneer stak wel over en ik besloot daardoor....Dan ga ik mee te zeggen... en samen over het zebrapad. 

Zegt hij tegen mij...Dat is een recht mevrouw...Ik was het met hem eens en knikte naar de wachtende rij auto's en motoren. 

 

En nu ben ik lui en gelukkig zelf de baas. Ik hoef niks, maar mag alles. 

Heb ik een stroopwafel verdiend? Ik vind van WEL, ja dus!

Ik vind mijzelf een flinke meid, geen ander zegt het, dus doe ik het maar zelf. Het zijn de kleine dingen die het er toe doen. Mee eens? 

eFVe