Een super familie-dag/misse dag/op bezoek...

1 Oktober 2020

Al vroeg arriveerde de familie, zijnde Gerrit-Jan, Richtje en niet in de laatste plaats Gerda.

Ze zijn zo welkom.

We dronken hier koffie met wat erbij en gingen daarna op pad. Iets wat we alle vier erg leuk vinden.  

Zo hebben we allemaal een soort doel en loopt het weleens anders, dat moet kunnen, dat moet mogen.

Asse Ge mar leut hét.

Ik denk, dat we vijf of zes leuke winkels van binnen hebben gezien en kochten we allemaal wel wat. Ik was het niet van plan, kon de verleiding niet weerstaan, en kocht een trui met een poezenhoofd op de voorkant.

Gerda slaagde met vlag en wimpel, wij, Richtje en ik, waren wat bescheidener. Gerrit-Jan herkent veel, in wat ie koopt en doet het ook reuze goed.

Als ik met dit bericht maar aangeef, dat we een superdag hadden, dan is mijn blog geslaagd.

Morgen kom ik terug op dezelfde golflengte en misschien wéér leuk nieuws.

De Gemeente WIL ik even vergeten, er van dromen is al erg genoeg.

2 Oktober 2020

Deze keer een misse dag.

Mijn blaasproblemen houden aan en heb ik een afspraak moeten maken bij de arts.

Ook andere problemen vanwege de Corona steken weer de kop op. Vooral voor de zorg van Anne en andere cliënten hun verblijf komen veranderingen vanwege de stijgende Corona-patiënten in Drenthe.

In tehuizen in Norg en nu ook in Beilen heerst Corona en uit voorzorg dus ook hier in Assen minder bezoek en dan nog met zwaardere maatregelingen.

We doen ons best en zullen beperken wat maar mogelijk is. Tweemaal per week haal en breng ik wasgoed. Daarnaast heeft Anne niet echt veel bezoek ontvangen.

Sonja en ik zijn zo’n beetje de enigen, die zich laten zien. Ronald en gezin zitten al tijden met verkoudheid.

Zo staat het er voor...

En dit is dan mijn nieuws voor vandaag. Misschien morgen weer een opleving?

Ik mag het hopen.

3 Oktober 2020

Vandaag weer bezoekuur bij Anne, ook al mogen we niet met hem wandelen, ik ben wel blij, dat Sonja met me meegaat.

Ik kreeg een ontzettend mooi filmpje over de zieke President in Amerika, toch durf ik ‘m niet te plaatsen. Bovendien wonen er twee nichten van mij, dus voorzichtig zijn is een gebod.

Sonja komt zo, ik ben er klaar voor.

We mochten wandelen en dan gaat de tijd lekker snel. Anne had wederom geen thermobroek onder z’n normale broek en ik weet, dat hij het te koud vindt zonder.

Eerst daarmee aan de slag, daarna wandelen en even wat gepraat over en weer. 

Het is niet altijd duidelijk, waar we het over hebben, maar is ook niet belangrijk

De was in de kast gedaan, volgens mij heeft Sonja nu de vieze mee naar huis, even checken...

Ja hoor, Sonja rijdt met de zak wasgoed richting haar huis. Ik zie haar pas donderdag weer. Zou ze het gaan wassen?

Ik denk het niet. Ze vergeet gewoon, dat het achter in de auto zit, zoiets verwacht ik. Prachtig...

Als ze deze blog morgen leest, komt ze het tegen, ik hoop, dat ze erom kan lachen, ik wel hahaha.

FRAN