Hitte alom....

10 Augustus 2020

Even kon de achterdeur open.

Anne was teleurgesteld, voelde de wind. Ik bood mijn plek aan, dat was niet, wat hij wilde.

De achterdeur moest dicht. Dan moet ik goed duidelijk zijn, dat IK dat niet wens en uiteindelijk geeft ie zich mopperend gewonnen.

De bus kwam laat, maar net op tijd. M’n hulp, Ilona, kwam meteen daarna en zijn we begonnen met bed verschonen, de mijne moet nog.

Ze heeft de koelkast weer op gang gekregen. Ik laat zo langzamerhand alles versloffen, zo voelt het.

Zij ligt er plat voor en blaast met een verlengd rietje het gaatje onderin door. Ik moet me schamen en dat doe ik nu ook.

Ze doet dingen, zonder dat ik me ermee bemoei. Ik zal nooit meer aan een andere hulp kunnen wennen.

Nu stofzuigt ze en tik ik dit in. Vandaag zal ik hier niet vaak komen, of juist wel. Ik kies voor m’n bed en dat is hier naast me.

Kina, mijn ver-weg-vriendin, belde nog, ik gooi alles eruit, ook al weet ik, dat ze daar verdriet door heeft. Ik zal proberen het niet meer te doen, Kina.

Vannacht was goed, gelukkig wel, maar ik voel me altijd moe. Hoe los ik dat op? Pleegzuster bloedwijn? Dat nam ik vroeger wel, was best lekker, maar goed?

Nee, echt niet. Veel alcohol, daardoor was het zo lekker.

Ik zal Ilona even uitzwaaien en dan tik ik even niks meer in. Pas als Anne terug is.

Anne is weer thuis. Langs een prachtige route. Ik citeer: “Langs die weg, weet je wel, daarna een afslag bij dingetje en dan bij die winkel ook nog. Ook onder de weg door”.

Ik meen iets te herkennen, maar heb het weer helemaal mis.

Anne gaat verder: “Daar kun je onderdoor en ben je weer heel ergens anders. Je weet wel, daar met die huizen met prachtige tuintjes en dan een afslag en dan is het weer anders”.

Ik knik maar, een mooie rit zegt voldoende. Hij heeft weer een fijne dag gehad en hoe de route is? Ik zal er NOOIT achter komen.

Ik had m’n rust genomen, ruim anderhalf uur op bed en .... ik slaap echt.

Vanavond eten we samen één pizza, hopen, dat Anne het wat vindt.

Ik kom even niet op pad. Hij mocht ook een stamppotje eten, hij koos voor pizza.

Hij is weer blij met mij. En ik?

Ik wilde, dat het zo altijd was.

Dit hebben we weer te pakken en daarna zien we wel weer.

FRAN