Volop zon...

3 November 2020

De zon schijnt volop, dit lijkt een prachtige dag te worden. Na nog wat plichten ben ik van plan er ruimschoots van te genieten.

Deze morgen is eigenlijk het genieten al begonnen. Ik heb mezelf getrakteerd op Amaretto in de koffie. Nee, geen echte alcohol, het heeft er naast gelegen. Een soort Coffee Syrup.

Heerlijk. Ik ben niet vies van mezelf verwennen, als ik het maar met mate doe, ja toch??? Eigenlijk ging ik voor alcohol, helaas is het anders uitgevallen. Maarrr lekkerrr, dat wel.

Gisteren informeerden we voorzichtig, of Pa-Anne nog bezoek had gehad de dag ervoor.

“Nee, helemaal niet”. Alles waait met de harde wind van sommige dagen mee. Misschien komen sommige dingen nog weer opnieuw boven.

We moeten het hebben van “Het Moment”. Daar heeft Anne wat aan en wij ook.

Ik vraag me weleens af, als we niet zouden komen, zou hij ons dan echt niet missen? Ik ben doorlopend met hem bezig, ook al vult m’n leven zich gelukkig wel met andere dingen. Ik neem alles maar per dag.

Morgen is het weer mijn beurt. Een keer zei hij: “Ik dacht al, vandaag kan Froukje wel weer eens komen”. Die woorden neem ik iedere keer mee, dan dient het toch ergens voor, dat we komen.

 Vandaag is m’n middag gevuld met andere afspraken en alles wat moet, dat moet.

Alles met mate, laten we dat eens goed onthouden. Ik begin vandaag.

En jij???

Vanmiddag nog naar de arts geweest en zit ik weer compleet in de molen.

Bloeddrukmeter mee en ook m’n blaas en omstreken krijgen een beurt.

Al met al zal alles even duren, eer de rust van binnen weer oké is. Bloeddruk ‘s morgen en ‘s avonds meten en noteren. Is niet nieuw voor me, wel lastig.

Maarrr, we gaan dapper door met ademhalen. In ieder geval zit de griepspuit erin en hoef ik daar niet naartoe. Een bezoek aan de Uroloog en/of Gynaecoloog komt misschien hierna.

Ik spuug mezelf in m’n handen en geloof op een goeie uitslag, we gaan ervoor.

FRAN